# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068195:0179 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068195:0179?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 2 # Folio 90r, page id 00068195:0179 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 91v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068195&page=179 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068195/jpgs/default/00000179.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.82 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ravicis ossumus scire quae nam parseratialis in data aequatione satis item quae purs rationalis quadrati, .Nam habetur facientis sit pars rationalis. cubi a liquadrati, surdesolidi etc ejusdem Radicis, iationaliter b nos Assumi instar Hypotheseos, quae videtur possibilis, quod tradix a radiciluss na quaque rationale datur autems proposit quaesita sit polynomium, v.g. quod radix aequationis vinti gradus sit X = l + m +n + p, posito aequationem carere ter meno secundo, quo casu nullam continebit partem rationalem eno ubi l, m, etc. Sunt radices surdesolidae Assumo porro istas radices surde solidas tales esse ut combinatae per se, aut per suas p potentias non producant rationalem, nisi seu aliquid unee extralci possit radii surdesolida, nisi forte uno casu, cum omnes quatuor ducuntur in se invicem. Itaque extra une casum, uoportet haberi l, vel lo vel _ Er, vel lo mS, vel ale aliquid ut prodire possit quantitas rationalis. tac hypothesi assumta, sequitur quicquid rationale est in X, coinci Seu inO ere cum eo quod est rationale in 15 + m +n + pC; et quod est ratio- 114 t10 1o coincidesse cum eo quod est rationale in l CM + ex =)) Et quod est rationale in X coincidere cum eo quod est stuin male in X aationale in . m +. lmn 66 et tandem quod est rationale in de seu ia 10 10 110 5C 20 +.. lm +.. lm +.. l mn+. l’mn pe 115 110 seu coincidere cum eo quod est rationale in nubi coefficientes vacui relict non expressi quomodo supplendi sint, suo loco dicetur se qui autem quod dixi ex e hypothesi assumta ex eo patet, quod X ECinet V + m +. l’m +. l’mx +. l’mn +. l’mup, sed ex hypothesi nullum horum o 15 dE paeter l continet aliquid rationale. Idemque argumentum valet de X, X, p 1. et l’n possunt erVempe in X. Soli termini Aissumo jam novam hypothesin, suffecturam adque determinandum 20 de 15 x0 scontiant aliquid hationula ubrs monxuXi 8, 4 s est in ipsis ( ilas l M, n, p; nempe id quod rationale in iptus (C, 8, 6. aequari ipsis O, D, D, 4 atC seu irrationalea omnia in ipsis c d EX hac ergo hypothesi dantur . C constat autam Datur autem summa rater ipsorum X ratimaliter cujus quinta pars 1t quod est rationale la XS, seu es ( habetuo ergo _O. seu O est quiata pars termini secundi aquationis. Habet. ergo endem modo ur. habentur ape Tabulac en valore tp.o flabetur jam B3, et habentum lm in 5 evanescere sive destrui. Norum X. ex potito X = L nod e ldit G ip 15 et Pm datishalatur et D ,e B, et B. sed confficientes istm rcumdat quod fes caetera caburos poto derivat punt 3 e 13 2