# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068195:0277 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068195:0277?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 2 # Folio 139r, page id 00068195:0277 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 140v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068195&page=277 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068195/jpgs/default/00000277.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.78 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sit X = l+ m + n + p 1 etc. u= lm + ln + erc Z - Imn +et B= lmmp + et c. Et itapomo quae compendisse scribemus. id est omnes. l. m, n. EH. simul, U idest omnes l rum etc. siet l = X Et I = XX - 2y Et ( = x - 3xy + 3741 = x - 4Xxy 14(Z + 2gy - 4(3 =X3 -5X y +5 XXZ +5Xyy - 5x(3 - 5yZ + 5) LL2XyZ =X- 6Xy +6~Z L 9XXyy - 6XX (3 +6X) 6yB +373-6d. Et ita porro en u eit aequaie Hcecalatus casuem sprti set Modus continuandi hic est: eb efficentes terminorum in potentia polynomii simpliciter expressa , v. g. X a Bin +EUmm + 12 llnn + 24 lmmp. sic habentur, v. con suro forma abc, est 1.2. 3. 456.7. Ex his jam coefficientees in compinatorie expresso, seu per X, 3, Z, β, etc, seu uniones, biniones c.n3; 1.2, 12 terniones ita habentur. Sit a v. g. forma ryz (quae in XS vel in ( occurrit) ejus coefficiens est 12 Hunc ita inveniemus ut sit ad coefficientem simplicem forma qualis xyZ. qui eet (seu transpositionem formae ) 6, ut est numeras dimensionum verarum 6 (nam X est dimensionis 1, y dime sionis Z dimersionis 3, ad apparentem dimensioram 3. Et sit 12 = 6. (6. 3) Signa autem sic se habent, ut quae forma paricate vel imparitate dimensionum apparentium consentit cur ipso XC quod ina suivi ve cum dimensione ipsius xe (ubi e revera est numenis dimesionis verae quam forma habet) habeat idem signum; sin dissentiat diversum. Hinc quia XiZ habet dimensiones apparentes tres, sed veras 5 nempe tot quod x et quoad paritatem vel imparitatem dissentiunt 3 et 6, Hinc ipsi xiyZ praefigitur signum posit in aq. 16 = x -bXy + et ipsi X presigiaignum + et auto nempe Y6 et XyZ esse ab eot aquationis latere; porro hic calculus usum habet ad aequationum Analysin, nam ut jam a Vieta observatum est. Si sit aequatio gradus cujuseunque vel radicum quotcunque omnesque temmini sumantur pro affirmativrs ressi coefficentes termind cognito aequationis st sunt combinatorii rndicum ejus incognatarum. Nempe termina = X . 6 8 et ila a radicum, tertii est summa binionum ex radicibus, et ito poro de quar summa ternionum et inem si denius ultunts est sma productum padicum. Sint ergo radices ete. Termus aequationis ecundque tertis, quartas etc p, 4,Y, S, t, etc. Posita ermina Posito summum terminum redditum ab solutum seu coeffociente carentem, quod fitdend Corficientem. Est ergo p- L YE, Y =XE F +GC Et I porrot t = vv VW, Et ila porro . D = p- 5p q. + Gppr + 5P99 - 5pN = 5CY + 5 t Ng pntus Xte, vii X tB, vel , unt Xt, ve n tn, po sutat ese la V vela L a Merits cognitis. Eodem modo A =r it _ aggres ato = = quia et formas in parte non homoeoptotas, sed in e taua justitiae legem servantes, ut B-.. ad valorem revocare licet per solas p, q,Y, etc. Sed quicdo quaeritur ipsa radix aequationis. Bonamus eam esse (+m etc =. Sit verb. gr i aequatio X + gX + XX + sx + t =0, et D compet e quatuor partibus, quarum quaevis sit rav una o surdetolida, nempe L, m, n, p. Quodsi possemus invenire A valorem ipsius l, et ipsius (5M, et cogulit lnrx E ipsuis lmnE, et deniue ipsius lnap seu ipsius l’mnp haberemus ex cagnitis per aecquatione snstates Eudices Surdesolue extractae forent, l, m n p.. Astino autem l, lm, lmd e, Considero pioero ese quantitatem rationalem, ut est ostensum. Quod si eadem sit pars rationatis it et in, et tentitares rationalesec in X, et in = opoitet partem hanc rationalem esse quintum partem valoris ipsuis X inveriti Asumo porro, l, m, a, P dales esse irrationales surbetoluas, ut nulla earum combinatione (nisi forte cum omnesiavicem iucun ut in lamo prodeat rationale, nisi forma prorsus assurgat ad sundesiridum, ut in L, em 10 (10 5 13 Vm 2XZ = et talibus. Et haec hypothesis est valde rationi consentunea, tantum eatur assamitur suipejolidas t istas tam E gentraliter assumtas carere pribilegio particularis alicujus extracibilitatis ici vestigenus qua s u partem rationalem. Quod discemus, si unam ex istis quinque mibus, X, E, etc. a ponamus inventam et relquas 23 + = 5 dere. A itaque ut habeamus valorem ipsius l’restat ta Lsoi ta Hinc habemus aequationes ut priores e (B = p v.B = pp - 29 et V = pd epq - ZY. Et = p. App q + ApNt 249 + 10 quatuor Z, _, etc nomineraus D. Habemus ergo duas aequationes unam XE + gX + rXX + (X +t 20 alteram vero vE290= r_ + se Ft =0, auferamus unam ex altera fiti + V + qu + rvB + SD =0 et hanerquationem dividamus per vi YXK - S+ od mate aqoaiote al ary e ae sit ver dene it sii tae a eta si pati polclo Y Eiisse radicem faigam Exhac aquate sequilia esse veras deu signem curusaue mutanda, foreu vel er on cnti +2 ne