# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068195:0326 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068195:0326?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 2 # Folio 163v, page id 00068195:0326 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 164r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068195&page=326 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068195/jpgs/default/00000326.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 105 lines, status machine # Lines: 105 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hinc diameter et aequalis disfereatis 5llips. Sol. Aquad. compl. sami seme Nam. Icta autem quantitas finita est, etsi nu- merus terminorum sit infinitus, quia termini sunt continue decrescentes. Constat autem dab aliquo termino in eo prapessionibus Geometricis pus continue decrescentibus summam omnium terminorum in infinitum esse finitam, Et in progressionibus quidem puri Geometricis puris constat temmam omnium termino- rum sequentium in infinitum aequari ter mino majori praecedenti, (sed in affect aliquamd progressionibus affectis liceat in re nova uti hac termino ad exemplum potestatum affecta, rum, nam et potestates sunt termini pro- gressionis Ggeometricae:) non potest locumha- bere haec regula, Si qui ut in praesenti exemplo patet, non potest enim dici istam summam radio aequari, alioquin circum ferentia aequaretur radio septies sumto. ideoque aliae inguirendae sunt rationes, Quisquis ergo invenerit Methodum. summandi Terminos pro infinitos continue decrescentes datae progressionis Geometricae affectae, is invenerit, Quadraturam quorum cunque rectilineorum, ac per con- sequens cujuscunque generis curvae rectam aequalem. Sed et Methodus autem determinandi quan- titatem per duas series convengentes tu habere non potest, ubicunque termini unius seriei constructionem habent pendentem a ter- minis alterius seriei, ut inPolygonorum subsectoru inscriptorum, ac circum scriptorum lateribus conapparebit inquirenti ad determinan- dum latus polygoni circum scripti cognoscendum tum debere latus polygoni inscripti proxi. ne praecedentis seu numeri laterum du dimidi cognosci. Et valde dubito a Et raro admodum continget, ut series convergentes a se utivicem inde sint independentes, qu sed etsi sint independentes, non habebunt usum, nisi cognitam inter se habeant rationem. endum consid FIdem intellicendum de terebus duabus di- vergentibus, quarum altera crescit, altera auget altera diminuit eandem rem in infi- nitum; unde sequito potest ihilo minus prodire aliquid finitum, si scilicet, utraque uinus sit incrementum augmento vel contra et ipsum incrementi vel decramenti incrementium sit continue decrescens. Omnium cordarum, et Hexagoni Hinc Diameter aequalis est differentus omnium chordarum, et semidiameter aequalis est differentiis omnium chordarum arcus sexta circumferentiae parte minoris et idem semidiameter aequalis est, differentiis chordarum quomodocunque interpo- sitarum inter se et diametrum quod est. theorema plane admirandum Hinc sequitur quomodocunque interponantur termini continue decre- scentes, eandem temper esse quantitatem differentiarum idque lapi du series finita quam et cum i progressione harmonica semper ea sit ratio differentiarm quae est duorum extremono, hinc potest colligi summa omnim terminorum prospessionis harmonicae in infinitum. In omniterie, ubin infinitum decrescente ubi aliqua reddi potest ratio differentiadum inter terminos ad ipsos terminos, inveniri potest progressionis summa. si qua sit progressio terminorum infinitorum sed ita tamen ut omnes termini sint finiti, ea progressio complicata est duarum pluriumve aliarum progressionum, divergentium, aut duarum cono(nescro an et phirium) sergentium semper complicata est que divergentium, non sen socntiumdus confinue decrescentes quarum altera continue cresiit altera continue decrescit in in- finitum, sed ita ut non nisi per finitum spatium decurrat, quam Jac. Gregonus scotus nuper consid libro edito consideravit, Necere est 6 + 18 + 46 et. n infinitum aequaliane Et habemus regulam in omne progiessione continue tnte differentiae omnes temynorum simul omnium in infinitum a dato inclusive simul sumtae, aequantur termino Et contra si series aligua ab aliquo initio continuetu in infinitum differentie omnium terminorum sit utrinque continuata in infinitum, differentia omnium termnorum aequatur termino maximo seriei. Etsi enim maxumus temper sit infinitus propessio est tamen differentia ingens inter infinita. ermonita semper habet aliquem terminum primum, is ergo cutius taetarorum in infinitu omni