# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068195:0399
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068195:0399?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 2
# Folio 200r, page id 00068195:0399
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 201v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068195&page=399
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068195/jpgs/default/00000399.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

vaxima et minima aliter quam per methodos proprias. Nemper
ssem
9 1t possi cilitates. Kimitefie aequationum per methodum maximi et minimi
Radices aequationum trrationales per easdem adjutae.
jam olim notavi maximam nvi vel minimami inveniri
posse, sine methodis hactenus in eum Ainem inventis
si id est sine consideratione coincidentium duaut
inde finite sive appropinquantium duorum punctorum; sine radicibus
aequalibus ad hibitis, vel calculo differentiarum, : nempe ex
sola communi Geometria, quaerendo aliquid ex aliquo dato, et on
post inventum quesitum considerando quibus casibus quaesitum
fiot impossibilis; ita enim initium transitus a possibilitate ad impossi-
biitatem dabit limitem; id est maximum vel minimum datu dat
quod pro dato assumi possit. Hoc ot nunc loco igitur infinite
parvorum, aut radicum aequalium inserviunt radices imagnariae,
quippe quae ostendunt impossibilitatem. pro Exemp Hoc ut iterum
adcuo Hanc cogitationem ut iterum renovarem exemulum
forte oblatum facit, neque enim memini aublim cum hoc primum observarem,
in circulo dato EAB sit t et chorda
aliquod exemplum adhibuerim.
data AB, et sumto puncto F in circuli circumferentir
ex eo educenda est alia chorda FG, quam prior chorda
bisecet in P. Ex natura Circuli recta educta ad  medium
rectae chordae ut FG punctum P recta Cp ex centroC, ipsi FG
chordae occurrit ad angulos rectos.  ergoec. Ut ergo dato
puncto F, rpeciatur punctum p, tantum circa diametrum CF descri
batur circulus, is cento rectam AB secabit in duobus punctis P et X
quae erunt quaesita, + itaque tam porda FG bisccabitur in P, quam FV in H
ods CH sit major dimidia CE fireri nequit ut circulus circa dF ipsam AB tan
seu int puncta P et H coincidant. Nam si semici Et cum AB circulum
Circa CF tanget, illic limes erit; nec ultra progredilicebit ab A versus E.
poterit punctum Fred recedere ab A ad partes E. punctumque ultimum
F cadet citra E inter A et E, si CH majordimidia CE. Sed eadet in E, si
H aequanse dimidiae CE, denique ultimum F eadet trans E, si C_minor.
quam dimidia (G sit CE, a; et CH, b; et Ct, l; et FiL, F, ubi
2. H+ H aa et sit CM, X: compleatur rectangalum M2F eu
similia riangula C  CM P et PQ F entque adeo CMse X ad Bscub
A et C, sed eit  E dit Ger b =f ad yF seu 1- X sietue In Y XX - lx 1bf - bt adco FAt
e = bf bb+ X  () sbs bb) Ubi signum
tambiguum (1) vabebit 1, procum xveb X erit Hp ,et cum X erit HTC Et v erit EC
circulusque circa t tonget ipsum AB, seu limos habebitur
iserum F ultimum  maxim scilicet
pedens ab _, cum fiet +bf- _bb+ ll =0. sen fiet bb sb s H ac
M+
seu b+b-
eB
rea seu fiet in easo F citro E fipt
 tubiet mu detruhendo seu eunti
ab  ad X) 5 Ab -. hitaque etdm parti cx erit - 26, e X C
n
rit ta, et ilerit f,
et a - t P etet) debet esse p. Mape nsinetal Poiu
e
ubi  erit = si
F cadat inter
F erit + si F
cadat transt.
 +8