# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0012 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0012?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1 # Folio 6v, page id 00068196:0012 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068196&page=12 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068196/jpgs/default/00000012.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 113 lines, status machine # Lines: 113 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Adeoque 112. 323 = 123. 312) Et 70or = vop. 3 1 Habemus ergo 32 = 112. 113: 313 323 =123. 113.313 300r e 10opr 319 n (223 = 123. 112:21 unde 100p = 2009. 713: 3. Adeoque 300r = 2009. 213. 313: 113, 13 Sed dubito tamen an ob aequationem 15 commode facereliceat uZ. 1 3 22. 223=9 ita enim ex ea fiet po= 2009. 213: 113, Ergo fieret 212 = 213, nisi forte in calculo pecca vis postrema Hypothesis a dat suam consequentiam ex aequa5, ibi enim ts fiat 112. 123-212. 223=0 fit etiam I13. (0p = 213. 2009. Sed videamus arares an non aliquid subsit incommodi. 21 32 32) fiet X2. 223 = u2 113. 113. 123. 313. 313 seu 212. 223. 313. 313 - 112. 123.813 113,: 313. 313, ubi si loco 22Bsubstituamus valorem 123. H2: 212 fiet H2 H2 12 123 313, 313 H2 13, 113. 113: 313. 313, seu fiet (112 +23: 317. 318) (313. 313 113H3, ubi tamen mhil ta commodi vaded Si in aeq. D (facta ex divisione aequationis ) matuissemus facere 112. 123. 113. 113= 22 212. 223. 313. 313, prodiret alius valor ipsius 223, nempe 112. 123, 13. 113,: 212. 313. 31, et foret 100p = 2004. 113. 213: 313.313 et 300r = 2009. 213.313 Qua periade est ac si locoaequationis 15 ad hibuissemus ag. 16 et ibi fxissemus 212. 23 = 3 12. 323. id est explicando 312, et 323C, si fecissemns 212. 223= U2. 113.13. 113:313.313, seu H. 1e. 113 3 Oallem Alterutram ergo Hypothesin sequilicet, nec refert, quam eligamus. Matussem aliquam lecemjustitiae observantem; sed talis non datur disi impossibilis quae faceet quae faceret 113. 113 + 313. 313 = 0 sed eo sine necessitate recurrere non ut jam est factum. pladet; etsi calculum daret, sed imaginarias adhibentem. Hypothesui, quod 223 = 123. 112,1. itaque habemas ut jam dictum: 323 = 123. 113: 313 (adeoque 323:123 = 312: 112) et 300r = 100p. 313: 113 Deinde ob 223=123. 112: 212, fit 100p = 2009. 213: 113 adeoque 300r = 2009. 213 313: 113. 113. Hinc porro quia per 13 est Z = 112. 100p -212. 2009,:, 213. 223 -113. 123, ideo explicando p et 2(2) = 112. 113. 313. 223, fiet Z = 112. 2009 (213: 113) -212. 201,:, 213.123 (1121212)-113. 123, adeoque erit y- 1009, H2 112.212. 213 - 113. 212.212,:3131y 213= 12. 113. 123. 213 -112 113, 113. 123 seu Z = 1009 (212 :, 112. 113, 113), 112. 213 -113. 212, :, 213-113. Sed jam ode video mait actum tam ad 4. alioqui debent Ze, a , ZG y, y, Z habere rationem derum est conmpat nulla est difficultas in extractione neque enim damus au recat facere ut e conrssat +. 313. 31: 31. 2. 12. 13. 713=30= 127 Mquit quoipu e rabetur adeoque 323: 123 = 312 : 112) st 300r = 100p. 313: 113 2113. 100p:, 212. 223 112. 123. seu per a9. 8 12. 223 - 112. 123 G = 113. 313. 313. 100p.-, 112. 113. 113,. 123 f 112. 313.313. 123 =112. 923. 313.313. adeoque fiet 112. 113:313 et 323= 123. 113.313 212225. 11. 143 fiet Z= 112. 100 p + 212. 2009,: 113. 123 et =12. 13 + 315 3 3tidem y = 313. 313. 100p : 112. 113, 123 Ex 49 17 V = 213, 2009 -123. 100p, : 112. 113 223 subistituendo valorem ex aeq. Q fil v = 112. 42 ++13. 42 112 13. 2009 = 113, 100p, : 112. 113. seu fiet V = 612. 113. 113. 123 + 112. 313.313. 123) 20092123 1313,313,212. 100p, : 112. 113. 313. 313. 212 13. 113+ 313, 313 H3. 11Z + 112. 124 Hideamque an contrahendi causa liceat assumere 313. 31 = 12. 123, fieret 212. 223 pt y = 100p : 113 et V = (113. 113 4 112. 123)2009-123, 212. 100p: 112. 113. 212 sed exsectemus potius duu ad postrema perveniamus, ie arbitrarias consumamus ante tempus. actenus fatis fecimus aequationibus ductis ex irrationalibus. Aequemus jam rationales quan + (123 - 3237) yZ + 100 pb- 206 Y -ab +ad = 0 et explicando 312, 323, Et primum aequandovalores ex aequ 10 et 2 fiet H12. 12. (313.313- 113 13) C vy + 313. 313 (11HB-31. 313)VZ 4 12Z I (313. 213 - 13 13)yZ + (113113- 313313)00 dopB et divisa aeg. per 113. 113- 313. 313 palores ipsius us astez h fiet L 112. 112Vy313. 313YZ + 123. 123yZ(313. 313: 113. 113)100. 10opp 313. 313al = 0. ubi opott 125, 212, ==313. 313 (ab - ad) sit ab - ad = 3K 113. 113- 313, 3B postiemo eodem modo ex aegque 10 et 12, eo video autem nos indigere sex arariis. Et sane supersunt ad huc 112, 113, pos ati renique binae si exalices p per. g +.. 4, quas sufecturas non quidem certum; sperari tamen Porte sufficiunt aequationes quinque, nam in utraque aequatione tollo destinentur pp, et gq super restat sequ. in qua q, superest, quae divellatur nos lucrari posse si in aequubi est et tentem v, y, Z explitare per p et 0 Eut duae aeqgus. ubi p et q, harum ope tollatur lHamem aliaud in duas, ita evanescet q, et per g habestur p. videtur +. p +. . p + faciamus pp Kp + HK = . 9. dextram partam hajus aoquationis etiam reddere extraribilem in indeter minatis enque faciendo in altara aequation ope duarum hypothesium habebimus aequationes ergo Cietse bil (410. 111- aro alterius valore Ao2gqup+to+:00 vod saciandum : C11C. H 99 +: Q1o H0aa + = 21. Ho aq - u p 49 + 40 aa + . H0. 11 a9 - 209 +2+ 10. A1ag 110. tiona 420. 3004 1. 11aq + 10. Iaa, ttrarenda ergo est radix extioor extracida tulanda extraum. ex fiet rabium extraratur ex 10.109g egi tote us gerte qo eoster a saumuequete n perpose Pito2, 410. 410 = 109+ =na = H2. H2L4 pretiot oit et Eat ursus modibunt si pro 4 ad ponas 5. parabuntus vplore, duo priores tinetur una id 22173: 12 13 = quae aequatio dat valorem ipsius 223. Cui addamus priora, nempet et scriben Remedium erit si faciamus = 212. 223: 112. 123 (e 113. (13. 1l 113) Lta (112 - 3 qu q2K) u qu seu 112. 123. 113, 113 = 212. 223, 313. 313, ut ante) Ita enim patet cbi fore 313. 3cr = 2B. 2009 ex quo successu patet nos recte calculum instituisse Retineamus ergo aequa Rem 0 Itaque ex aequ. o 1= 13. 100P 12. 11Z. 1 gI3. 112.1237 Espo y = 13. 812. 31 3. 0 10 104 no aquona as i puliu sunt ousaro. tropp LE1120qtopa qu adoqu fina duas. 10. 10299= 12010a9 = 120. 700aa