# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0205 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0205?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1 # Folio 104r, page id 00068196:0205 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068196&page=205 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068196/jpgs/default/00000205.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine # Lines: 59 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sit a a lineam differenti Sit ad lineam C(C) aequatio differentialis veluti Xx + yy = aa dy: dx seu = ad Beaa CB: BY quaeritu curvae constructio. sit dy: dx = r: a fietqe extyu rae quae est aequatio ad circulum, cujus radius sit tra AVan itaque si centro A, radio AN, tra AN seu tra describatur circulus NCE. Occurret curva C(C) in puncto C, tt ubi inalinatio ejus ad horizontem habebit rationem confinuum sinus ad consinum (id est TB ad BC) Kadea a a ad Y. eandem quae a ad r. Quoniam igitur ordinatim dati sunt circuli NE. quibus lineas angelus quaesita angulis ad borizontem datis occurrit, videamus an ea res adjutorio esse possit ad lineae constructionem. Et cum nunc quidem detur relatio inter AB, AB, B(B) et β(B), quaeramus relationem inter seu inter, coordinatas curvae quaesitae, et earum elementa ipsins N tentemus rem reducere adcElementum arcus curvae novae nempe circuli et ad E(C) elementum radiorum AN, et ad AC seu AN. Nam data AC, et CE datur et C(C), qui quantum judico; et ita res esset reducta ad quadraturas quia Ne calculum non iagreditur sed tantum ejus Elementum AN sit n. siet nn = ra, E(C) est du. DEEC:. L ( CD fiit duan + deo ded = c)X 1 X dy ly CE seu du :dE :: n: X. et eF = GC + B(3) seu = G, C+ dx et GC: H C E feu dad 17 _ B( seit y= P. 2 gd C) C = des ist a et (C) - )d ad + X. cdnX: n. Ergo fit nydio + andx = dn xa EF= dysen B(B) = GE 11X. A GE = dco X : a. seu EF = a dy = xdeo,: a EF iduson CE:: 7 = a y: n. fiet andy -ux de = ay dn ndco = an dy = ay dy, : X ax dn - andx; y fiet anydus - ayydus = axX du 4 XXFyy = aady: dx sit dynax Er:a fiet _ _ XxFyu ra = nn= xety videndum jam an inveniri possit relatio inter CE seu deo, EC seu du, et AE seu n seu an ex hic solis determinatum sit seu an haec ex se invicem determinentur Nempe dato circulo NE, dataque Ee magnitudine E(C) seu an, datoque angulo quem C() sacit ad horizontem, non ideo datur CE sed opus est praeterea dani puncta C id est AB vel H AC seu X, nam haec duo per n dantur es se invice Sed aliud senit in mentem dydy +dxx = dn du + deo deo et dn tdc (C) p+ pT Xdx +ydy = nan seu xax +ydy fit su Xdrtydu nan stytus acxde randutdeodio sit: du = ndu = xdx: y = rax: a Ergo dx athan: Gr tax. Ergo du rndu:, artax et exs fit gann dndu +rrnndudn = dudn + deo des seu armandu + n dudn dudnt deo du et tollendo y ope aeq. 4 sit yrtax a un dndu +n dudn dudu + deo deo _ ynn + aux possemus etiam efficere ut inaequ. ut i hac superfuisset dx sine X et G, et dy. Nam (2) aax, + nn syn- yr + ax = andu: dx. Et ax- anduidx griniosen ax x eEn a dunx sed y = Et fiet aeq. in qua n, dn, a, deo, ax sed et sic in og. 12 dantur dnideo, et n: a et X: a fingatur jam et prodibit _ n: a = dg:dco, et x = d. deo x: a = d W: deo dq. ddque, du, deo, seu d et sublata a, prodibit: dq, ddque dix de Et posita seu. dio do sed hec viteo non procedere, nam odque non potest, sola superesse, uinc a imo f onleo mansuram et a, quia manet ddm addq: deo