# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0295
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0295?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1
# Folio 149r, page id 00068196:0295
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 150v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068196&page=295
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068196/jpgs/default/00000295.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
# Lines: 86 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Videamus quantum praestari possit mea Methodo rolbeptolatum
ensmeni reducendi angentes ad quadraturas. Sane posset poni. a+ b+  er. =
seu aequalio exhiteris indeterminatis Y, W, M. ponendo v=  sat E et id = s, dg. 9
et ita porro, ponendo h vel g dari utcunque dationaliter, ex X et y. Sed video non posse tolli
c summatorias nisi descendendo ad differentio. Differentiales et ultra, si plures sint tales
literae. Quod ut eviletur, et ut non descendamus uetra differentrales primi gradus; puto
ego proestare sumi  X. y +aB + bW + c + e co etc. = 0 faciendo
B = (dh. E. et W = fdg. g. et ita porro. Et arbitreo hac methodo omnes differentiales
posse reduci ad quadraturas
Simplicius est, sed forte non ad omnia porrigitur si utamur solis aequa
tionum differentialib,, omnia exprimentibus per D gix. sit ergo aequatio
ubi dy: dx habetur, per y: X.
sit ergo primam aequalia in qua primum ejus
assumatur aequatio ddu: dque L_ bq + cR:, 17 + m  vel dv: dz = b Z2+ CZV + eBV,:,
LGZ + mqv+n bn; vel do: dz = bZ(+ ZV t + eZ V + f v,:, 2+ mZV + nZV + p V3. erc
ponendo q = 20. + 2u F iiXyF 220 7 + 221 4G, + 230~, exc, :, 100 + HoX F Vuryt VEoX, + 21 57 +0304 et
ef v = 200 + 3104, + 3u Xy + 320 Y + 321 Xy, + 330 F eta, :, 100 FIX AMny tI +y Ae
quia et adhiberi possnt loco aequationis) alia potest aequalio in qua d: du assurgat ad qua
ratum cubum, et licet aequatio data dy: ax   X. y sit ratonalis seu
in qua dus: dx rationaliter habeatur. Nam sii explices aeque, 1. per aequ, 2 et 3, prodit aequilio set
conjungenda cum aeg. 4 ubi lollendo aus: dx substituendo ejus valorem, ex aeq. 4 in aeg. 5. habetur
e aequatio quae debet esse identica, seu in qua omnia destruantur. Haec via id boni
habeet quod ita nullis opus est multiplicationibus. Notandum etiam valores
ipsarum = et V, in aeq. 1 explicanda fuisse assuntor homoeoptotos nam tates quod nihil detrahit
geaeralitati, nam si non fuissent homoeoploti ficient utique tales levi explicitionem
sugulas ergo do: dq bZ+ ev :, (2 + mV, fiet il ex plicata per aeu 2 et 3. fiet.
jix
yy
d
+8dD= +100. 20 p 2 100 2u Xux 1290 220 rf 1, 100 ruxy ex F1 00e 4 ly 7, 00. 130 ret
xydus
F u0. 210 x + 10. 21D +, 10. 211
42.110.120
- Dd6 = - 110. 200 =11. 200 - 2. 120200 = 2. 12. 20
= 111. 210
=110. 40 = 110. 210
- 2. 120.20
+1O. 211
L +21I0. V0
- 3.130. 200
 erc
6200 + ba0t 7t b. 
+0d8 = ete etc ut in 0d3, tantum in antestenultimis notis
2d0 coefficientium mutando 2 in 3
In quo vatore 4z vel d8
haec est regula progressus, ut
coefficientium ejusdem termini dua
postremae notae idem effician
adeoque tot modis varientur, quo
quantitat differentiali literae sumta pholitera
Numerosum ver
hec lep
praefd
quideri duotae Cxemaltiua
signiticando xultima v addes
ex duabus coefficientibus conflabis
addendo ultimas conflabitur y.
e penaltimas
contra
qd Membr
signis + et affecta, non differunt, nis
notis antepenultimis inversis
Si numerus
oflans expone conflatus pro exponente
delicens unitate, (succedente scil. differentia
ex in locum X) tane in terminis habentibus
signum + prafigitur posterioris coefficien
(cujus scil. nota anteremultima est 2 vel 3) nota
espo
eus prae
perrultima
gitur
pro mullipaolatore bero. in habentibus
ignum praefigitur prioris coefficientis
(habentis antepenultimam e
seu apsi x respondent.
nota
quod si contlatus
pro exponente  deficiat, adhibentur nota
ultimae
et
to 1040
= 111. 210
possibile est. Eficiunt autem
unerum quem dat gradus forme
-2. 120. 210