# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0304 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0304?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1 # Folio 153v, page id 00068196:0304 # Scan: The same scan as fol. 152r (00068196:0301), where its text is given. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068196&page=304 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068196/jpgs/default/00000304.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. in Desideratur ut equentur quadratis ay, ay+l, ay+rum. Sufficitay aequari formulae ex i secundi gradus ductae inquadcatum. sit ergo ay = _ZOO: D fiet ay +l= nZ0O +UDB. au ubi vet Z sunt simplices, vilit oxrra, sed notae planetariae quousque assurgant li in incerto relinquitur eodem modo ay et vZ00 +UDD = GE. Et eodem modo ves vZOO + mm DD = aa 22. Hic ver sunt formulae simplices qualis 10X +Ha, sed quousque assurgant d D notae planetariae orbitrarium manet. 3b l, fit vZ0D = aagQ - U vi seu 1700- a 1lA, et D, = (pra (pra, (a Q + lD) ( a - (D). Hic d si ex et D non sint altiores secundo gradu, non ut C simplex Hic si O sit simplex, convenit e et D assurgere ad secundum gradum, danturu t modi resolvendi, nus duo sine ulteriore resolutione iptorum et D, tertius per ipso ipsam. Ex prioribus una Hypothesis est ut sit VB = pia, aC + 1D et ZO = a: p, aG - 1D. Altera Hypothesis est vZ = p. a, a a 9O = p: a, aG + l9) et vZ = d: p, a4 - lD. quodsi Q et D ulterius resolvamus, possumus facere ao= et conside remus tanquam secundi gradus, possumus facere a +lD = 44 et aq+t a G - lD = EC et finit 2ac-44 ElB = A 1 = Eco, fint L D 8 ( 1 E = 2a + ha EC et D = Et C4 - FEC, et fit 1Z60 = V8 cotun tal a c. ypothosis priaestit so ita fini _ Ev +C et s v B et Ay. = BZ0O:, qu (20 -00). t a Hypothetis posterir ut sit - v B. a, + 5- qu. B V O a n cd = Ba: ), et erit 4= 2a BCY v + Da se ∞ = LvO+ a Z0 , et D - v0- aa zC sed ita fiet et ibi aganm debeat est S0, fiet 2a5 = QZV + 4 dC et a 2m BV= d6O. quos duos ipsius D valores habedunt qe N et rationam datur determinatur ratio inter OD et ZB deprimetu valor ipsius y. t uod si prisrem H hypothesin etium etiam ad m apulicemus adeoque q et B habent rationem deri constantem, et O, Z, B habentrationes constantes, sed inde etiam habot ad ipsos, et proinde etiam ad 0 rationem constantem. Et fiet X constans. Itaque non est opus adhibere Hypotheses, ubi ∞ et D non resolvuntur, comprehen duntur enim et in ea ubi resolvuntur. Et poterit generalis institui calculus pro gradibus vatorum quibuscunque quo semel absoluto nihil hic amplius in rationalibus sperandum est, tentandaeque erunt irrationales, v.g In irrationalibus sumamus Hypothesur, ut sit y = Z + exprimantur liter notae per. +0Q +. s9c. Et sit y = EaB: Z = avz. q2 et avZ + UZZ = VW, et v = 1 10Q + 15 sDQ et v = Z = 21 10G + 22 (DE fot vZ = 1n O + 1. 22 4 1OD a: B. a - 1q sed ita. eunt W0, Z1 V, in ratiore constanta quod non licet. ita incommoda rationum constantium eadem mament Si non benc succedit, ut singula aequantur quadratis, sullecerit, frcctum ex tribus aequari quadrato sitaus L ZHt: rsS ay+ = aanzEF +Urret Lelra: rr et ay tl, er = au vy aa Wwr Ip et ay+mm, 1r = af aG et ay +U, rris seu _aa aav Lt + UrrSS COZ et aytum, iSs= aarut +mmrrssaa ss co aco, m +I, in _- l= vge VZH. quod si jam eose habent constunter ad Its etiam ob valorem alterntirum ipsius erS, alterum rrin) rrss =gaibicoZ aov Zttaa: l = a aa na WHCMM. unde v qm it (ed ia y deprimetur. Quidestilflat oe et ingrl t pontre etet c quod hoc nolimus, opor rebit facere _ et AE gradus secundi ea lege ut summus gradus in MF +lZ evanescat quod ficri potest et potent in Vel ret redici ad redigi ad H so ad V et m 2 ad Z. Sad ia larcalae ipsunt rrs sit PY vel E minis altat. est poterimus velicto D et e simplicibus favere B vet Z se constunter habe (ut ad tu Hic si facimuns nolumus farere rcrgere Ecd ad quadratum, quod esset recidere in Metho Methodum priorem, oportebit nec facere duo reliqua pro ducentia aequalia quadrato quia i constantia essent inter se, ideoque et VAtE. o itaque ponamus E itaque oportet vel constanta cd vil E redigere ad t, sed ita etiam Yvol 5 d (ob vatorem ress) rediguntur ad E, et ursus deprimetur valor ipsius y peramu si t productum ex ax _ a ax, ax -1, ax- mn aequandum quadrato quid si ponamus _ G esse quadratum a erZ: 1 et aytUr, rrss = ax ZZ tUrrss = 4CE et dv2) rss = H CoE sic unam literam lucramur et fiet avz + lrs, abz - 15 = Dp coZaa et _vZ + mrs, avz- les = H coz aa sit a= pa B sit als s p: a, avZ +lrs et acoz = (a: p) avZ Irs t tt = q: a , a dZ + raYs, et co y = a: 4, avz- mrs sed ita ob bines valores ipsius cdt habebunt coz, YZ, rs rationem inter se constuntem. Ergolesto at Wo = qia, arzt nts, et at q acq, arzu mes Ergo aDZ et mrs, habebunt divisorem communom quod deprimit valore ipsius y. Ergo nec sic dicebit sit x y = 1502 + 12 10 YDE gy = 1. 108. 11 Z 2 1. 12EfOF 12. 129 et gyt H = 10. 100 - II + 2. 1214 8 YC 11. 12918 Cri) EF. 90 + 21. () 7 + IC sit nunc n. A C 4 + 12. 12 D D = mm + 2. 1. 12 E sBD = qu (34 109 + 3g 112, ) 35+ 31 + 2. 3081 8 f0 ft 30. 31 =10A et 2 45C o G + 3V 9e F (10 68, 15 84 E) 26 2P + n OD +l m 30. 31 = 20y sublato Z ope aeg. l. ex aey. 2, et subtato 3 pe a9. 3 ex aeg. 4. sed video aeus. 4 non posse siccedere a ibet dividi au posse constant nin per variantem e quod non licet quod si pro m assumtissemus qu (30 +31 fY habuisemus aequaionem novam similes aequatio in by 2 et 2, nempo 30. 31 ) 1 12, et 11. 104 + 12. 120γ 3098 +2.Op + um hau aequ. ope aequalionus novissimae 3, lotatur et ipsuus 2, lotertur d4, fiet constaius divisibilis per 4, quid non licet