# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0498 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0498?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1 # Folio 251v, page id 00068196:0498 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 253r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068196&page=498 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068196/jpgs/default/00000498.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sed videamus si aequotionis E rursus quaeratur differentialis an res procedat aempe ady = Xdy+ ydx+ fax sen dy: dx = y+f a - X sed hoc est falsum nam ay: dx = 1: D et y+ f = 2a e1 a =x = 2a ergo y+f,: ax = 1 itaque non licet aequationis differentaliternivestigatae iterum absoluto ex5, ex dis Idem aliter tentemus =rax +raC=fF1fy + yy differentialus prioris est: = fadx = +f dy + p y du de seu py: dx =a: y videtur eum diobeo aveeder em tentemus et XX+ yy = ph qu y Xy+XF, cujus aequationis ope poterimus toblere et 2. et valoreet y lotsendo ex 4q. 2 prodibiti vator ipsius h desideratus nec opus est calculume in quadratricibus P. a = y faadx aatu San axspax:ax y: a et vytx = ee fit dx: a +X = dy: a et dy: dx :: - x: y = a: a +X, et fit quC + ax + XX, adeoque y ax XC: a = adtoque X Laa - ay - a Sec- 7 atue ita haberi p X et Y y ex data e, adeoque et X, verum ipsa , seu radius circli non datur. Videtur autem dari posse, si novam ex aeq. 5 ducamus disferentialem, quae erit =ady adx F2xdx. Hanc enim aequando cum 4 prodibit nova aequatious inter x et y quam cum ipsis 2 et 5 conjungendo tollemus tam x quam ty et inveniemus c. Neerum, quia id mihi suspectum tentavi, in ca exemplo praecedente in curvarum notarum . Veripe ubi seq. 5. erat ay = Xyt XF et differentialis inde ducta fiet ady = Xdys tyax + fdx, seta dy: dx y+f, a- x Sed hoc est salsum Nam in numeris propositis cum assumitemus f- 4a et a= e fiebat d: du: AX: 1: 2, nam =a: y+ F (in aeg. 3. ibi) est = - 1: 2 verum y+5 = 2a et a - x = 2a ergo fit y+fj. a X = 1. nquod est falsum, non licet ergo aequationes ob differentialitale inventas. a rursus disperentialiter tractare ad hovum aliquid deter minandum Et sane non est necesse ay = xy + xf sit aequatio ad curvam quae corva parabolam et circulum, Tangat Si tamen circul circulus et carvam propositam oscularetur, seu duco contactus coinciderent inter se tunc utique nova pess aquali es valores aequando, sit etita inveniri e ex differentialibus inventa rursus posset tractari differentialiter dplerumque coincident tunc x et e, seu y fiet in finite parva. Sumatur tamen assoa santurs opelerer, resaretis sai duatirr eo use p aatuer velrquata Non tamen video quid prohibeat dami aliquam, quam rirculus cujus centrum in axe ipso