# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0826
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0826?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1
# Folio 415v, page id 00068196:0826
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068196&page=826
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068196/jpgs/default/00000826.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.77
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sequationem istam etiam veram esse in casu ultimi seu aequa
iitatis terminorum. et proinde habetur relatio ultum termini ex
pe X et y quocunque seu ultruu termuus est quasi param eter unicus.
a i fulest tamen isti modo investrgande Z8 X aliquid ambignitatis
cortueae se  nec eeux sempe cuneri Tentamenti neque adeo perfecta
est adhuc methodus. Sed co alias perficiema semper lamen videtur
erui posse.
do
Tentemus aliquid in seriebus pro polygonis circuli: sint A, B C
inscriplum polugona inscripta, sit ZBB: C =  A: B+1 seu 2B = ACC + BCC. seu
A =
2B =BCC,: CC. regrediendo  ante A sit  A = 2A ABB: BB
et pro substituendo valorem fit. SB BCC CC
2
- 3.
52
4B
13024
gpr 
p6
1
BC: C
bbC - bC, 8 - 2B + BCC: CC, : B
SC + 3. 2 BC = BC D
BC = BC.C
e
ed hic non facile est invenire progressionem, seu relationem ad X ermerum termi
norum titam nunc non pergo.
illud sufficit, si A. B sit f, et B: C sit
dari aequationem simplicem admodum 2g9 = f +1 quae seriem dat rationum
ee C
habetur aquantitas constans ex dnabus rationibus  vicinis facta
et se
a
C =
g. ut f = 299 -1. ita C = 25f-1. Ergo e = 2 49 49-1 -
897- 89- 3. unt et invistigetur communit proprirtas, fet
5+1 = 299. et e+1 = 2299-7  et puto d+1 = 22. 299- 1-
ita reguta quidem habetur generalis procedendi sed non ideo reveabilis ad 
etam facile. si g=1 ferit caelem oia aqualiay sii salsam
ratio erit alius casus ubi non aequalitas sed alia relatio succedet, et
tunc non erunt 1, et f raves; aut senes non erit quergens.
quando termini ipsi non danit seriem facile, sed rationes serjem dant
eC dabitur quodammodo et secies logarithmbrum, Ergo rationum, Ergo
de
n sernes differentiam logarihmorum terminorum. Hujus serie, summae sunt
ipsi Coguritemi terminorum: _f = 299-1
242. 29-1 - 1
= 2 f-1 seu
d= 22 2g-1 -
ae aliud cogi-
tolum, quando ex duobus trminis solis non lice corsiqui vel tibus non licet consequi
rlationem inter X et y tentandum on licsat obtineri inscendo plures, sic enira valie
possimt cuntar relationes sic et af 89 +1 leque d
 a = 85+ 1 - 329
 - 4
4f
1+40
)
E
E
d