# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0895 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068196:0895?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1 # Folio 450r, page id 00068196:0895 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068196&page=895 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068196/jpgs/default/00000895.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 90 lines, status machine # Lines: 90 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Graducra speciales et tiliueam orthogoniam trilinea orthogonia ori ad angulos rectos insisteni ABD, eoque ductu fiet solidum. Huju solidi sectio facta per planum rectum ad utrumque planum generans erit rectangulum ex duabus ordinatis figurarum generantium respo dentibus seu abscissam communem AB habentibus, nempe DB et BC; at ejusdem eu t plano ad planum aliquod generans at ABD Tut ad planum ABd, et quod alteri plano generanti ABC insistente in recta (CE, sectio volicli quod qus sigure ABCA occurrit in (C) et alteri ordinatae ejus ((C) in E, tunc sectio solidi erit portio plani cABd (cui parallelum est se aus) comprehensa inter duas ordinatas figurae ejus plani ABDA Eodem modo si planum secans sit paralletum alteri generantium nempe ABC et ipsi ABd nempe inter DB et (D) BB) ordinatis BC et (B) (C) respondentes. oceurrat insistat in recta D)F, sectio salidi erit occurrente ipsi Bd in F, sectio solidi erit portio Interpolatiores Hinc si AB metur X, et BC y, et BD, v. patet aream totius solidi componi atsigarae CB(B C) C, portio figurae ABCA. posse tribus modis, ex aggregato sectionum inter se parallelarum, nempe ex omnibus. rectangulis ut (C) insistentibus rectae B Ain ex omnibus portionibus unius fgurae generantis, neme ABd portionibus DB (B) (0) D insistentibussi BC in E, denique ex omnibus alterius figurae generantis portionibus CBD) (C) C insistentibus rectae Bd in F Hinc ve ad per calculum breviter expressa, si AB vocetur X, et BCy et BdY siet Sy ax aequ. ssvdus aequ. yax si integri scilicet solidi quaeratur dimensio. Si vero incipiendo scilicet ab X infinite parvo Si vero p egae non integra trilinea in se invicem ducantur, Sed eorum partes tantum exempli gratia portio DB(B) (D) Din portionem CB() tunc factu solidum producetur, an (prioris pars) cujus sectio utrique plano generanti recta erit ut ante rectangulum B) in B(C) ; at sectio parallela portioni DB plano ABd et recta plano ABC, si quidem secet inter L et C ut in (C) erit similis et aequalis alicus ipsi portioni DB() (d) d quae semper alia atque alia est variante recta D) (B) prout punctum C propius ipsi L vel ipsi C assumitur; si vero se planum secet inter L et H sectio semper erit similis et aequalis ipsi portioni generanti integrae DBHGD et eodem modo si Manum secans sit parallelum plano ABC Et rectum plano ABd, tunc si sectio fiat inter G, et D ut incD) erit ista sectio similis e aequalis alicri portioni CB(B) (C)C. si vero planum secet inter G et H erit ectio parallela semper similis aequalis ipsi portioni generanti integrae CBH L(C) Itaque re ad calculum reducta fiet: Syvax aequ. (suaxdus + Svax y aqu (yde dv + sya V Posito omnes X, y, v, intelligi ab AB, BC, BD, utque ad AH, HL, HG; et per y et _ simpliciter d ecrekendo positam intelligi ultimam H+, vel HG. Quodsi crescentibus v deciescaut y vel contra, Sed veritatem calculo nostro differentiali comprobemus: nempe diferentias pro uminis substituendo, fiet: YVdxaeque Svax dy +ypdx - Svdx dynqu. sy axant yvax -sy a do et mutantur signa. tantum causa quaerenda est, cur ipsis du et de signum - praefigi debuerit. Credo quod etiam omam autem in casu totius cilinei ultinus y vel ultimum v est aequ. 0. hine evaneslunt, sudu y et sy de V adeoque manet Servire potest ad calculum variandum. (yo ax aequ Ssraxsus aequ. Ssydx do ut supra Caeterum ex his puto demonstrari posse theoremata illa interpolationum hactenus a nemine demonstrata, quae Wallisius dedit per inductionem. sit enim reeq y aequ et v aequ. c posito esse autio te ( _C du aequ. esdu dx aequ. hs SXeda. A Co a Ainc si e vel h, vel alterutum vel ambo sint numeri fracti, adeoque y vel 0 quantitates it rationaliter entum simpliciora quaedam adex it itaque fiet: expressa plurima alioqui non obria dedeguntur idi vero esse fractum nempe ee annotando, si faciamus e esse numerum integium, arc per binarium, nempe L, hoc est 2, Z, 2, 2 8c patet fore (XHco aqu. B P jn sc a 2 X c E Z) Snco aq L sectaq 2. 2 X Jh 2) SX C. sc0 1 5C 9 3 X E reius inde poni potest e aequ2, et rursus h vel L vel Z vel Z, ec. Similiter e aequ 3, et rursus haequi, , 3 vel Z vel 2 ec. et singula rursus duci per h. sumlum pro ? vel vel Zec et ita omnes casus habebuntur ubi radix quadratica tantum x occurrit. in quibus comprehendentu omnes inductiones Wallisianae, aliaque innumera, Utile autem est ees denique Deinde sumi potest C aego primum casus adhiberi ubi C vel, h valet 1, ita enim in iis ube est C-1, vel h- 1 X vel co evprescit et altera earum sola restat, adeoque prodit paraboloeides, quae cum aliunde detur, hinc lineae Simplicium aequationum revacari curvae hujus modi, in quibus X et potentia isses vel a potentiae vel radices ipsarum X et a - x in se invicem ducuntur, haberi possunt per parabolocides seu cuvas simplices quando id fieri potest. Sin minus revocari poterunt saltem ad simplicissimam tatium nempe Eodem modo res praestari poterit, etiam si inse invicem ducas Xx et atx, ubi vel ad paraboloedes vel ad Hyperbolam ns reducetur. Aer seu ad 2sa - = X 50 Neminus ad circuli quadraturam vallispana (Xoqu 2 de quo alias accuraticis. onsi 00E y ( aux ex a- x aeq: a dipon