# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068197:0227 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068197:0227?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2a # Folio 114r, page id 00068197:0227 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068197&page=227 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068197/jpgs/default/00000227.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Menelai crior in 13 pposit. Cimi libri de ali sptan cis a l’etro Monio notat l. 2. de Obser. Reg. et lastr. Geom. c. 11. Ex hic, ingt, intolliges, 13 pposit. Imi libui Monelai de Alic sphaericis, vecam non este in universu, imdm pro posita est. Ita n. ht. Cum agnantu Z ali Zorum plorum ex arcubus circulors: magnorum sup continentes duor Nloc alios utrorque scilicet oir arcus e suo relativo, e est unurquisque duorum angee quorum non rectus: tunc arcus reliquus unius duors eli triangulorum est aequalii arcui reliquol alterius, et duo Ali reliqu sunt aequeles duobus plu roliqs, ois Alus suo relativo. Cujur exemplum (ingt) o ut sint duo ali abg, der. Super supficiem sphaerae, et sit angulus a aequalis angulo d, e arcu bg aequalis arcui et Karcu ga aequalis arcui du ter duor ploc a+ C et sunt arcus continen sit non rectur. Atque ait arcum ab aequalem oste arcui dc et plu g aequalem plo et ilu e 6 aqua lem angulo e e At quonia in demonstraie aogna lec plora et d, inprimii sumit non rectos: cor igr ponamus acutor: ficri igr potert, ut duorum b et e unus acutus sit, alter v. obtusqusi quare codlusio o scgtus qu nisi ponamus utrumque ipsorum b et e recto este majore acut utrumque recto minorem