# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068198:0038 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068198:0038?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b # Folio 19v, page id 00068198:0038 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068198&page=38 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068198/jpgs/default/00000038.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine # Lines: 69 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Videamus an parabolae inveniri possint, quarum intersectione constrnatu curva habans datam magnitudinem subperpendicularis; seu data BP ex AB quaeritur curva CC. Exempli causa sit AB, X; et sit BP = XX: a quaeritur linea Quia data est BP, magnitudine, quaeramus parabolam cujus ista sit subtangens, sit parabola aequatio 2bZ= VY ergo fiet Et cum b sit ejus subta subperpendicularis conscans, fiet = XX: a ergo fiet 2XX Z= aV. Sed deest aliquid ad desciben dam paratelam nam verten sumi potest pro arbitrio. Assumamus ergo si dra regulam serandam vel lexam legem, secundum quam determinetur vertex, et sit vg. F vertex parabolce ta remotus a ventice seu puncto fixo pA, quantum ut sit AF aequ. AB, seu ut sit. AF = X, incidimus in nova tunc aliquid tacite suppo– nimus, quod non pendet a nobis, nam volumus, ut concursus duarum parabolarum verticem ad F _(F) habentium fiat in recta BC seu ex adverso puncti B. Quod si vero Et idem est si quamcunque aliam ad AB relationem ipsius AF assunanus. Quod si Rullam assiumamus recuque relinquamus indeterminatam, jam duae sunt a tdeterminatae differentiabiles, adooque tolli non petest differentialitas, neque adeo habet 11exitus. Et sane hoc ipsum quaepivi nam praevidebam non posse dari exitum aliequi darentur omnes quadraturae per analysin ordinariam; quod nimium praestaret. Ideo nil praestat Interim calculum reapse instituamus. sun Vertice F in recta data AB, axe s describatur parabola FKC, cujus subper pendiculadis quaecunque βH, sit aequalis ipsi BP., adeaque seu t seu XX: a, posito constantem in ipsu AB esse X. sit, _Fβ, Z et BK, v. fiet 2XX: a Z = vV sit FA = f fiet Z = f + x ex Et ex 4 per 5 fiet X_Xs + AX EXave Quaritur jam concursus duarum hujus modi Paratolovum F X e et (p) (X) C. Aergo differen Quaeritur jam concursus duarum hujus modi perpendicular parabolarum, patet ob v simplicem, at F, et B dupli vel B. duplicem, feri differemerando aeq secundum. X ergyficirio 2XX aZ + 4 xZ dx = 0 seu fit _ dz: Z = Ddx: X x ita habetur relatio inter X et Z. Atque adeo purabola est positione inventa, ad nec jam amplius intersectione duarum parabolarum opus est, nam Parabola semipa– sametro Bp vertica F descripta oecurret rectae BC in puncto quaesito, Cdabitus curvam quaesitam, CC. Et quidem sit ob aeg. 6. fit B. log. Z = 3log. H - 4 log. X. Ergo ft seurelogX + log. = _ log. h seu A= h. Et quia in casu concursus est y v = y. ideo in aeq. 4 substituendo v. tollendo v et Z per ac C aeq. 8 et g. fiet t agu X ZZ- aa v ex 4. Unde y d et hX = aa y sin prrptis sga faciendo C fiet inc X t quae est aequatio ad curvam quaesi tum CCgideamus an satis faciat. Exihfit 3CX dx = 4 y dus jam dy: dx = (BP: BC) o (per q. 3) XX. a, y Ergo ex 19 et ce fit 3 fiet 2h3 agu verum in eo vel absurdum prodit, si h ponatur esse constantissima; vel nihil explicatur si ponatur h esse variabilis sed indeterminata quidem per se, sed invariabilis seu Nempe si sit (dB 3 (dh: h 2fdX: X + Saz: Z pro aeq. 7 differentiando evanescet h, si ponamus eam hoc loco non esse geminam, sed pendere monadica in aeq. 6 x v bcluti si esset h = avv: 2 ob aeq. 10. et 9. certe si ex aeg. 4 faciamus 2XX y = 2h. Videndum ergo an variando calculum et accuratius exa- minandia aliquidioc erti judicari possit. Rem certe admdum paradoxi aliquid continere manifestum videtur, et Et puto inventa aeq. 8 se Quia aliunde habemus curnam quaesitam, adhibita ea quaeramus parabolam cecommodatam curvis ejus puncto, ita forte labysinto exibimus. quia XX: a, : y = dy: dx seu AXxdx: a = ydus seu 34y 2X = 3 yy a + e rato jam uno puncto parabolaete, et axe, et parametro dabitur vertex adeoque AF B1 empe C et dato semi Sed nec opus, vider in quo peccaverim. procedendum ac si datis positione parabolis quaereretur intersectio. Nempe aequatio ad pambolum 2 2b X = v yy. 2bZ= 9y, Z posito Y7. sit AF -f. fiat Z = f+X et habemus C, 2b dZ 2b+ + 2bx =gy, quam differenti audo secundum b et f fiet +5 db + Rbdf + Exdb 0. sit jam ex problemate BH b. et BK. y. debet dani b ex X seu esse b = X et figt +H b t sit b pra fiet E t b 2XAx: a. Ergo, X A = et siet 5b = a x=(X d F dx sit 8 _ seub = xx: a ex problemalo proposito tct db = 2XAx: a. Et ( qu firt) pX exaeque s fiet FXX: a ~. (XXdx: a (7 C2X. 3 ex 3 per 7 et 12 fit AX + 2X = yu seu fiat sxxe Z X + bi. si si F A. 1a = y seu 2= 3 qya ut oporte, ta a si fiat