# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068198:0206 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068198:0206?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b # Folio 103v, page id 00068198:0206 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 102r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068198&page=206 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068198/jpgs/default/00000206.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. de Troussomandis quadratur quitulibet in Taooites sale etiam Methodus, stransfrmarum generaliter seit vatur dy: dx, ex X: a, Codlntitatu vi tralis _ non rationaliter sit jam aequatio Ac0C dy 5 + de D + etc = 0 sit jam co = v. X. e = v. X denique 1 = v. X ope aeq9. 3 et 4 a et similium tollantur co, et, e et sinles ex aequ. 2, et epe aqus tollalo fiet aeq. (6) et opel S tollatum y vel dy ex aequ. i aequ. 7. jam efficiendum quae duo aequationes debent coinrcidere inter se, id e ul siat, ope earum tollatur av, quod in aeq. 6 est sim plex cg. et in ag. 7. assurget ad potentias fidt aequ. 8, in qua terunt V et X Sed ea sic explicanda est, ut Sed tunc ordinariae ita assumtitiae su 9 ita sunt interpretandae ut haec aequatio ivt licebit scribere v aegg. 3, 4 5 identica est sea finite in definite 2o+2 V + ZEV etc et ita simuliter de C, et y. ponendo numeres significare formulas rationales integras per X Ab ita postremo redhietur ad aequaonem, quae ut dixfi identica esse debet sile bicelit omna reducere ad solas tales ded lo: de e: e+5, etc nam qu libet formula rationalis in tales aliquol dividi pts et pro sifficit poin y: X, nam ope agu. 3 et 5. habeript c - yix et fiet et ita porto dy: dx = X: a data da co: co+ + de e: e C3 V cd = y. X 2t C y. x et ila siplures sint in vy 2 Ejiter co et (4) et et et ita tollendo ed et C, etc ex aeq. 2. per aeg. 3 et 4, et habebitur 69. (3) Quae coinc aequivalere debet aequationi e ea esse virtraliter identica, non quod sit comparabilis, sed quod tollendo du: dx ope aequs. 1 et s, ubi in og. 5. dyex habetur valore ratimali, prodibit aequatio 16), in qua erunt et y et X solae, sed idantia identicae, seu ita ut omnia destruantur nam alioqui problema non ad Si quadraturas sed ad absolatam expressionem ordinariam esset rederctum.. Singularis modus cdincidentae qui est interduas differentiales aequatio id curvam transcn dentem, n tollendo nec im ferentialita est oriri inde aequadnem expusse identicam seu lvanese tem, quod nam alioque ficut aequad ordinam procurva, contia hypothesin.