# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0038 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0038?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3) # Folio 19v, page id 00068200:0038 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=38 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000038.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 130 lines, status machine # Lines: 130 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. cujus relatio est talis, non sit illa duplex quod possemrus in datis curvis experiri ut in circulo manifestum. Subest tamen adhuc subtibilas Aliqua ut dubius haeream, an non nes procedere possit instituatur proterema hoc modo: Nempe Sit curva ACC uuloque in Axc ejus puncto quocunque + seu sumta recta AY quacunque; angulo, TA, AG AFG, quaeritur quo angulo AY sit ducenda carva recta. TG occuurens curvae in duobus punctis 1 C e relatione, ut prodeat relatio inter x. y. t. 5. praescript Quod si curva sit data, facile habetur angulus; Cum vero sit quaesita; quid faciendum est. dicemus angulo tali duci debere t fiant radic aequales; ergo a quatio ad duas radices aequales recte determinabitur, et ita habebiums desideratum. s Quod i hoc modo nimia quaerere videmur poteriam aehuc unum assumere rucemus enim ipsam, Feo modo Ubi enim semet determinata erit aquatio ad duas radices aequales, si nondum sufficit Haberu. enim adhuc relationem quae est inter 1B2 B, et inter 2 p.C = 1 P. C quae habetur ex data relatione inter X eti s. ergo et habetur a 4a. 10) Hoc ergo adjiciendo satis determinatus est angulus quo duci ut Z. aequu debet, verum malum esse video, quod eo modo hon amplius determi nari t ad duas eadices aequales ingrediuntur enim tunc aequatione ita duo puncta C 2C non distribative sed colective, essetus lottenda Hiculitas non per resolvenda aequatio non amplius per duax radices equales, sed supponendo casum aequalitatis plurium literarum sufficiet ergo inserba relatione inter (et _X tollere s. et in inde determinare ad duas radices aequales. uta ingredientium: spes successus inde nascitur. Et qu D. Esto Curva AcC sumto puncto in Axe T. quaeritur quomodo educenda sit inde nis cubitums edecta, ut proprietas AT simplicis, et AB. BC. PC. geminarum, sit quam diximus. Vel contra dato modo educendi rectam, quaeritur quae sit curva, datur egautem modus educendi rectam; debet enim sic educi, ut curvam langat seu ut duo redices valores geminarum, sint aequales Ergo aequationem ex conditionibus problematis ortam eterminundo ad duas radices aequales habetur qsitu determina Habebitur Ries ergo procedet si quod judico, et licebit tentare, in curva aliqua dta jam cognitae hujumodi pro bitur natura curva. apparet posito ergo haberiad id succedere jam apparet morificas exitus at am si cuva quasita est analus nam aeque si curva quaesita prietatis conficere licevit, quam in methodo tan doentium directa. Nam aequatio generalis quadratica ex duabus cucm aeque sacile rem sgelraica sentiunt: est una lytico, pltima aequave x. y. composita multiplicetur per formulam generalem; ap ita tamen a definiti tamen sunt limites e generalium, ne scilicet in producto altiores sunt ipsarum X. y potentues e qua data L ita com parindo apparebit statim, sitne aequatio quaesita possibilis vel a t non. Sec Habemus ergo fastigium Agebrae di e Quando autem id anolytice non succedita gebraice adhibeatus niuum aepe tic anatyssis transcendentium, id est excogitandae sunt forpulae transcendentes quae in se invicem ductae exhibeant formulam algebraicam. Quod 1+1 possibile est. Nam si multiplices _ _ X ya per. a+b quod si ergo y sit indefinita, et a +b constantes, X 2X AX patet quomodo ex duabus formulis transcendentibus proveniat algebraica +ytb yta ab prodibit X2, X finc jam e res ita instituenda est, ut Hoc pacto habebimus aequatu– ulius servit ad sollindas rem megebraicam curviae quaesitae transcendentem. gebraicis Eadem Methodus succedet etiam proaliis ubi in atalyticis est nat impossibilitas, ut pro inveniendis different sericbus summitricibus datam ei estriere Serierum. esp antum Res actu exere ipso exequenda quicquid sit sallem quod par dix praecedente diximus ad signum C aidetur methodum eciam tiar insta invementi, quaq ea ducendi formul Data transcendente invenire aliam transcendentem, ila ut productum fia abgebinicudi acta ad H urius debet Qptatco +0, ) +. V, e, X aequo- jam necessane debet V, X talli infieri iens 10 ria 16 videndum au oseip potest poni coa quio 170y Cr sit fimu cuneam var et y esse debent Et comparaoe vae ix na ae unius incognita fem est possibitis, hic quand duae literae adeoz nimius numerus ter immpossibitis a transcendentes simplici alliplicade posterius e) d ad id