# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0154
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0154?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3)
# Folio 76v, page id 00068200:0154
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 74r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=154
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000154.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

b. d. e. g.
primis, aequatur somilis formula exullimis inter
aequalibus et ita hac aequatione  in qua una est incognitas scilicet
ipsa ultima utique ultima invenitur.
La. Gregorius ergo invenit
mod quod 2 data quantitate eodem modo composita, habeatur quadratura
Ego hve modum quo analus
Ego inveni modum quo ha ista
quantitas directa methodo invenitur, ausim dicere quando id
fieri potest.
e)
Nota si in illas aequationes  relationes.
1bd. 
statim quadraturam
ec
26d
I b + Ybd
lisc. lidenmis
intravisset radius; habuissemus
circuli. nam poneudo (X. 9.) g b. d.
vel s b. d. C. a quales non prodiissent identicae. Quae
calculum inutilem reddidere. Difficultas est, an non sempe
radu tolli radium vel constantem necesse sit,
vill ideo
avim possibae esse videtur sed ptoid semper possibile pluribus tamen
ad hibilis quodsi tradium relinguere nundium in lateru tollere
velumus ut tunc camendu opus est, ut radius non tollatur si res
succedit habemus desideratum.
Imo hinc illud duciu
praeclarum, Quomodo explorari queat, an figurae datae
quadratura reduci possit ad quad raturam alterius datae. Nimirum
Cx. g. an trilineum ABCA quadrari possit ex data quadratura trilinei ABD
EA BDC. nimirum polusgona ipsorum addemus in unum, quod si ergo quant
tes constantes in calculo relationem quandam polysgonis indefinite communii
exprimente non evanescunt tunc summa figularum quadrari potest, adeoque
data una figura haberi potest quadraturm alterius. fieri potest, ut non quidem
summae attamen diffelintiae, videndum ergo an non in universum, an
non aliqua modo fingi possit compositio polygonorum ex
diversis, cujus ope tollendo obtineatur relatio qualem desideramus
uao Tandem
annoto hanc methodum inservire etiam in numero
finitis s ad seriesum ummana inveniendas. 
AB. 1B2B et c. sint sit axis AC divisis punctis t
3 quibus applicatae ordinatae seu numeri progressionis, BD
D se super in sequentem proximo majorem demittatu
normalis Id DG. habebimus sm habebimus spatiu
scalare, altitudine AC basi CF fastigio A AE
gradibus E.G.D2G3D,G etc DF qGHF G
DGDet limine HC
rum
1DIG2d et telimine HF
jungattur 1d5D ,D2D, 2D5D, et tondem idid
2d3d, 3d4d, 4D5d. scililet ponendo intervateu 1B2B, 2B38,3B4B
+5B
cominorum summandonum
et
ita polygoni 1D1B5B5D5aD sequens. D1B5B3D1d. eadem quae hujus rursus ad sequens, modo itaque aliquot primorum inveniatur
a
Y + XH
y-xpd EX
1BA