# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0181
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0181?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3)
# Folio 90r, page id 00068200:0181
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 91v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=181
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000181.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

problema pappii
dt
2
universalis
 Deest nobis certa quaedam eademque facilis ratio nutum dignota
dignoscendi an aequatio quaedam sit reducibilis, tum reductionem in
veniendi. Eam praestiterit esse Geometricam quoniam errores catculi alioquam
plurimum turbant. Sed Geomedtria Analyticam utique necesse est admisceri
Dignoscendi videor observasse rationem negativano quae plerumque a constendit
problema aut non deperimi posse, aut non intra, situm gradum. Nimotum
si aequatio habet plures  duabus radices reales,  non potest esse plana
si plures  qualuor non potest esse solida. Si plures 6, non potestesse
Error
sunde solida. Idque puto in infinitum continuari posse. Sed et propius accedi
potest, si dimolio numero assumto vel a pro certo realium genere, ita si plures
una sunt affirmativae problema non est planum
duabus
tribus
negativa
Hoc faule demonstrari potest
solidum
p sed altius.
sursolium S
Nam ulcunque aequatio in aliam transformetur
Semper. tamen quot sunt radices reales incognitae aequationis dalae, tot erunt
alterius aequationis ex ea factae. Quare unum construendi modum eligiatque
considerari sufficit. Jam circulus a circulo non potest secari  attingi
nisi in duobus puntis sive an illis secet sive Tangat. Circulus ab Hypert
Pambola a ciculo non nisi in  qualuor, ergo etiam Hyperbola a circulo
et Ellipsis a crculo, et quaelibet sectio sonica a qualibet non nisi in 4
Eodem modo Idem ad altiores quas libet potestates accommodari po Test.
Vam Si vero  aequatio sit st altia, quam pro numero radicum
liguae
u id est si ex dbus radicibus, realibus un inter se sint aequales.
Totest sperari aliqua problematis depressio aequationis. Quod uin telligatur
quaerendus est alius quidum locus eius intersectionis scum hoc aliove ciiculo
loco ut Cuculi dati loco alius sumendus et
at ar y.  a - x = y. Ponatur y = Z+ F. +∞Z
fiet: a - Xd y  272X - Xy
Ad regalis in istis constituendas iptimum est, uti exemplis Numerono
Si itamur non ead solveu resolvondas equationes non nisi figuris  contine
nToilam id est sure flexum contratio crescentibus,  ut 
sumirca Radices earum caprem
his regulis. Quoties cunque duae ladices falsae vel duae verae sunt
aequales necesse est eas sibi esse immediatas atque ideo s Cuculus ibi curvam
tanget. Si duae vera falsae aequalis est ved otra ex radices rectas
n ipses axes figurarum demissis designari intelliguntur Axes inquam id
est rctas bisecantes, qufirum in duas portiones mtes et aequales
tunc necesse est arcupus secantis centrum cadere in axem. Aquia
necesse est eas duas radices in directur sibi jacere. Unde simul facient
clordam circuli a qu cutqus diametro perpendiculanter bisecantur; sed + ab
Cum plures habentur incognitae constituere possunt aquationem nostraque Electio est, utile
axe figucae. Ergo is diame ho vincidit
 eas intere se jungere, quae omnes em eandem quandam incognitam continent
ita ut omnes teminia hoc incognito sint affecti, qui proinde statim communi divisione deprim
potest. Et hac methodo pris tuli in perpendicularibus sectionum lonicarum tvestrandis
l. ipsi p. etsi p. valoem habeat simpliciorem
aut imaginur