# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0219 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0219?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3) # Folio 109r, page id 00068200:0219 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 110v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=219 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000219.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine # Lines: 84 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. X+dx- = aequ. 23 Mortii via revocandi ailias differentrales 1682 adquadraturas. Et evitatio exaltavis ad comparendas aquaves requisitae in curva datur relatio inter AP et A∞. quaeritur relatio inter AB et AD. sit AP, Z. et AB, v. et AB, X. et AD, y. t BP. HC GW, dx. WL, dy. ob Triangula similia GWL, CBP, co DC, erit: BP: BC :: WL: GW, sive BP: y: : dy: dx, et BPerit y oly eodem modo DD: DC:: GW: WL sive DV: X:: dx: du ax et DU erit XdX. Est autem AP aequ. AB + BP, erit dy (1) ergo Z aequ X + 3 az similiters aequ. AD + DC erit ergo v aequ. y + X dx. denique ob triangula y i AP et GWL similia est APO: AP:: GW: WL. sive v: Z 3: dx. dy. vel dx aequ. v. quem y v+do v valorem inserendo in aequationibus 1 et ~ fiet: Zaequ X + 32 ex aequ. 1. seu Zaequ. vX et +) v-y vaequ. y + XB ex aequ. 2. seu v aqu. ZV vel =X exaequ. 6. fiet: ex quae aequationes rcoincidunt nempe 4 et 5, , cum 6. et 7. fit enim utroque modo: vZ aequ vx +Zy. Unde differentialis aequatio 9 erit: Zdv + v dque aequ. vdx + xdo + Z dy +ydz sit jam data relatio inter Z et v ex problemate L(101 v verbi gratia sit: aZ aequ no quem valorem psius Z inserendo in aequ. 8. fiet: taqu ax +vy y+vax (XD. xdo) v aequ VX F vvy. seu v0 aequax ty. cuius a (2) Ergo L x aqdixdo differentialis: 2V dv aequ. adx + vdus + y dx. Et quia vv. +X + X + d conpalier +xvIex +(HIXdo sit +s epsit et () sit t ex qualibet ordinaria derivari possunt duae differentiales fiet scribamus loco aequ. 1, (14) 13) vaequ ax +y. fiet: do aequ a x axtaedx + dy jam ex aequ. 12 1 Vvnaxtvy do aequ. adx + vdus ex aequ. 14 est dv aequ. vvdus +avax 20- y (15) quos duos valores aequando, erit: (17) v0+ ax tat; is avvax (+ VLy) - aa xdx-axvdu aequ. Q dus (2avod constanter durnando ut simplex Lwvydy tavydx ho un ponamus valorem ex aequi 11. fiet; majore (2(3aex dx tavy dx (aa x t a xvdu aeqiavrau ravelus X a seu X+dx se M (17) taax dy tavyd Faxyayue. Vyy chyavydi detraratur avi das vuo ayt aaxt axvduque Ebvodus a vvix .y vedu avydx vy y ovdy + op qua aequatione 17. facta explicatione et destructis destruendis redit aequatio II. itaque inutiles sunt duae differentiales. Omnia ergo redennt ad aquationes 2et 1. n nempe 1oq vertatur