# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0282 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0282?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3) # Folio 140v, page id 00068200:0282 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 141r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=282 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000282.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine # Lines: 57 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et ita potygonum hor determinari potest per puncta: potest laberum posygoni longitudo sumi quaecunque semper aequalis, sed anguli determinabuntur per hanc imposlamige debet esse AE+ E, 2B3B E F A 2E2F. 2F2d 1Fid 1D3B p 2D2E poratur ZB33B longitudine data, erit punctum r5 datu, et punctum 2F. datur et recta 2B.D, et 2B-d qu Ergo intersectione circulorum centro 2B radio 2B. D et centro 2F radio Fd desculplorom habetur 2d punctum datur ergo et angulus, 1d2B2D. at is aequalis angulo (2B) 1B2B seu 2Ep.E, 3B datur ergo angulus 1B2B3B. seu datur in triangulo esoscele + D2B 1D daties curibus 1D2B vel 2D2B datur ratio baseos 1D 1D ad ipsa investiganda inde sublensa plurium simul, ut B a D porendo seuper 1B2B. 2B3B. 3B4B aequales; et 1838. 2134B. et certa ratione crescentes et B4B, 2B5B iteum certa ratione crescentes et 1B5B. 2B6B Elerum certa ratione, ex his dimetur quomodo crescant, 1B2B. 1B3B. 1B4B. 1B5B relatione ad arcus quibus sunt subtensae positoque curvam; B 2B 3B moveri super recta LM et puncto ddescribere trochoidem, pater hujus trochoidis ra ab. d.D descriptae perpendicatures esse ipsas dB et q et ad invenientum purvani 1B2B3B res redit ad hoec duo problemata ex datis perpendicularibus DB invenire curvam ad2d. et rursus ex in quo resolvendo hic credo nursu opus quadratura aliqua vel summatione, quia ipsae perpendiculares summandae) e inenta curva Trochoide 1d2D anvenire ejus generatricem 1B. BB x sed quia haec omnia invenire, adt huc nimis difficile licebit aliud quid comminisci. curva 1B2B3B sit immobilis circa eam mo et evolvatur filo silo BFN alligato, ita ut ut 1B. F et 1B. N sit eadem, recta sciliat data) extremo fili fixo N. describatur curva evolutione generata 1N2N3N. sed in filo B N semper sumatur BF aequalis datae. debet autem cuiva B2B3B esse talis, ut F cadat semper in eeandem servet distantiam a puncto dato D. seu ut F semper cadat in circumferentiam circuli centro D. radio et BF et descripti descripti. problema etium ita concipi potest, quaeritur curva 1N2 N3N talis, ut si ducatur ad eam perpendicularis ad partes concavas producatur NB donec occurrat, circulo uF 2FI scentro d descripto et inde a puncto concursus occursus in ea producta jumatur recta FB magni tudinis datae, sit punctum B. punctum curvae cuius evolutione ipsa 1V2N, N addita describitur. Ijam aliunde haberi potest data cmon entum genernttes ex duca eritatine descupta, nam pran 1E 2E iF 2F