# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0290 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0290?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3) # Folio 144v, page id 00068200:0290 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 145r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=290 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000290.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine # Lines: 81 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Nunc ad Ellipsin transeamus. Generaliter Elementum curvae tam Circuli quam Ellipseos est sive Elementum Ellipseos erit: rax + a X A + 2a) y Adeoque eui +2ay39 y sive pro X pionendofet. y + Y 79 Ean f aX E tunc pro raX f+ ax, fier. 2ay + 2a4, + 1a5 auc fier 04aq + ay +eazy + ag2 pro xponatur V + g sumendo 3. et d. pro signis fiet + 2a59 + afy +292 delet antem esse ipi) Y + )a osses 170. erit ergo dN + 1. adeoque XN (7 Y + 9, fietue rax + a X +a9e fay quod si jam qBa et +1p) = 1 ut in circulo, erit Iu a 1I S, +Y ay Multisticetur L1 + V elementum curvae circuli pers y quod fiet ad aliam curram Ellis ordinala quae fiet erit ad aliam onal dm Elementis curvae Circuli. mo F 9. fiet: Y2 + d quarum ordinatarum habentur summae. ac b25 Sed haec ut demonstrentur sit theorema: 2 au sive sit, BC, EBHC si spatium comprehensum rectae BD Curva C() (C) axe BD duabus ordinatis BC, DG et curva qualibet C(C) G et axem si opus est productum alicubi secet ala in A alia recta AF producanturque Pordiriatae CB, (C) (B) etc dum ipsi AH occurrant in punctis E, (E) etc. H et ex punctis E, (E), Hi redlae EF (E) (F) etc. HL ipsis BC, (B) (C), aequales, ad rectam AY. ordi velut axem orditientur, et curva F(F) L per earum extrema ducatur, erit spatium ipsa EH velut are, duabus ordinatis extremuss EF, HL, et curva E F (F) L comprehensum; ad spatium prius CBDG (C) C ut est recta AE ad rectam AB. Quod ita demonstro sive quod idem est, si iisdem positis duarum figurarum ordinatis, abscissae suit proportionales, erunt figurae in ratione abscissarum. compleatur rectangula AEHLM et ADGD Et complementa duorum spatiorum quadrilineorum, erunt quinquelinersque q quinque rectis et una curva comprehensa _ FEA NLG _ CB A P GC ipsorum quae erunt etiam in ratione abscistarum spatiorum complemeta tad rectangale. I EH, BD, sive E (E), B(B). Quod sijam ostendam spatiorum ipsorum complementu rectogula circum scripta, esse rectungalis sine his duobus rectanigulis, sive quod idem inter se repoindentibus proportionalia, sive esse FMLF ad CPGC, ut EL a abscissus bG sive ut recta EH ad BD. sequitur ipsa spatia eodem modo se habere. quod dixi de complementi sic ostendo: ex punctis ( dem (C). demittantur in CP. ordinatae (C) R) CCDRN et ex punctis (F) ((FBen FM, ordimatae (F) (N) ((FDerD erc. Pater odasissi E(N). EN id et BCR). et E(N) (ad est (B) (C) et (E) (F):) semper existentibus aequalibus ordinatas , (C) (R) esse ut (F) (N) esse in ratione rectangulorum abscissarum (quispe illis aequalium) B (B) ad E (E) id est ut BD ad EH. sive ut rectangulum BG ad EL. Ai spatia quorum abscissae eaedem ordinatae autem proportionales, sunt in ratione ordina– tarum ut constat.. Ergo complementa CPGC, FMLF, adeoque et spatia ipsa CB, DGC, FEHLF rectangulis BG, EL, id est surs abscissis B(B), E (2) proportionalia sunt. Hinc sequitur Corollariumi si figurarum duarum pariter et abscissae abscissis, et ordinatae ordmatis sint proportionales erunt figurae in ratione composita ordinatarum et abscissarum. ut si in ipsis B C (B) (C) et o sumantur puncta ad spatium ZBDSG ad spatium FEHLF, in composita ratione Bq ad vel D5 ad HL er BD ad EH, id est erunt duo spatia, ut rectangula circumscripta BDS, EHL. Pursus pro pon Eodem modo fiet heorema.