# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0383 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0383?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3) # Folio 191r, page id 00068200:0383 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 190v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=383 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000383.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine # Lines: 93 recognised, mean confidence 0.75 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Occunt huc difficultas nova, quam non praevideram, nimirum neque 23 neque neque .l n jam inventam. lem 15a Certe semper incognita quantitas neque valores quaesiti pure habebuntur. Huic rei remedium quaered extentins etis Unde Aeq. 2. loco - 8a 1pe FBr n (2 ( +0n -20, dabit. p Ba = BYE a 17 Oan = = DZ, et pro Qt ponendo ejus eloum ex Aeq. ) Temineum tertiorunde fiet: 8a 1p 2 = 8r5 a F, O a n = 2D, 21 - + d’am Et per valorem ipsius n, seu 3 at valoribus be aY 46r 3a + 20 qpa, fiet fa t 0 a - 8. Ergo collatius his Oan - 298 - ra v2 Oap -eC satrt a sioe +8r 1 ~0 a2 p - = 8r17 0 Ponatur si placet re 4 βa pr Egot AE9Ba ero sa a aipo C1 93a sa + 4Y E 44 32D a 464a qaet pria pars aequationis fiet: + sβa E( p B eβa a 2 Ende 580aA e + srii) +8at 0p + Ye s ad 4 quare ruosus eoitus nullus explicemus +8r 2pa , quod solum nos turbat eut 3 + 4 4 (- AY Y 2p a2 PY + 4Y CamB.Y et ponamus Ye β- 7 au net omnua quae supersunt tentemus, videndum an ope Analyseos Numericae res ita disponi possit, ut ponendo 2r8~ ab uno hebere aequa- honis, et caetera ab altero, incognitae V. 8. C. V. 94 2) am Oam + 812 ita assumi, queant, salva indeterminatione, ut utrobique extrahi queat radix l non rectius fret, quam conferendo cum Canone illo admirabili a e Terminorum sed cum prolixus trad calculus iste, qui constructionem facillimanm redditurus est, ideo tantum superest nunc quidem explorandum, resumtis primis aequationibus an liceat loco W ponere s et an ea res qui quam conferat ad solutionem Unde aequationes fundam entales tres: Nam- D ei item ex term. 3. Etem: ad transversum sectionis Conicae datae, ideo Y( Fa. vel Ire, a et 8 a2 fiei ex term. IV. 8 O an Do M pure haberi quia supponitur ipsa Y, at vero Y supponit ipsam 1β qu +2d frn5-85a dive d een 20 er 11320 flna- Bc ta 26 +.6r 1 a 2Oam Y D +0 + 80sr aser quibus collatis habebimus 25 +2F nS = esa egu. 3 0’ au 1+2d 4 velsi malimm attollere ad quadratuon, in smmibus tribus etequationibus fundamentalibus, habebimus esequationes tres item dea gnoras nsarnes negude +a et (3) f 1 +85= ad et D a P. ed nec hinc texitum vided, cum sempe o ind ersidus sit equo. 1 Quare ad ultimum assurgatur ad cubunque etranisi D ponas remedium sane infaltibile, saciamque auchoram confugiendum est, ollendo scilicet idum terminum ux ex utraque iaequatione efactitia pariter, e data quo facto habebitur indeterminata supernumeniae quae inde oriturs calculi proligitas non redundabit in constructionem qiaa diartitrari intet supetmerria deteiminatio it 1eg 1 l.d Vad Id9