# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0457 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0457?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3) # Folio 228r, page id 00068200:0457 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 227v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=457 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000457.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. bas bas t. nsor. b B Unde apparet Theorema memorabile nimirum ut est applicata Trianguli epondantem ad applicatam iTrilinei Parabolici, basi parallelam axi parabolae in Trilineo parabo lico assumtam, ita esse applicatam parabolae ad applicatam paraboleidos respon- dentem nostrarum Applicatae (parabolocidum sunt majores minores cis majores trans applicatam communem; quam applicata Parabolarum. Hoc generale Applicata parabolocidis, ad applcatam respondentem, est in composiba ratione, na imm applicatarum e numero quo quota sit applcata tLnde apparet. cum aliquado fiant aequales necesse esse rata, exprimitur ut duarum primarum applicalarum ratio sit quae in finiti ad infinitum, seu qualisquae anguli contactus ad rectilineum seu ut est catio radi quadaati nmmeri infi- Y12 nti ad numerum infinitum. Hoc generale. A44 = RC 8 RC, R45I2. = R98. AC 244 R48 X4. Rg R964 218 = Rq 5 12 R4q A464 Aq 8 R9. 8 64 A4464 R9 ∞4 Rc 2. R3. RcF 3 (RC8. RC27 RC64. Re 4 RC9 RCV6 R9 8 R48 R98 R0 R48 A9 2 Rg 8 12 santro maximi momenti, nec a quo quam rorgua curvam ex infinitis tangentibus compositam A98= ectis fum NC s dinea R91 RgZ. Rq 3. R, 4 sc basis ultit. diom. circuli gyclaidem generantis a. linca semicyclocidalis 20 2a0 a posita ex infinitis arcubus: Ideo non procedit aegula de figura evolutionis producta ex figura Tiguto g figura linea evoluta ducta quartam qa semper intelligi possi. Ut Cyclociu intelligenda est com in dimidiam evolventem, quod procederet si evoluta ex tanientibus rectilincis constaret. Applicandam hoc ad Circulo aequalis est duplicato. Eodem modo carva parabilica ierana, aliaeque 1. Ideo culculus per polygona aeque obnomus errondus, cacalals per radionsibilim Heliceu circularis, evolutam. Caesgum si licere fingere tangentes infinitas semper possem statim quadlare Circulum, nam figura evolutionis, cum evolvitur lyclocis