# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0514 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068200:0514?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3 (shelfmark LH 13, 3) # Folio 256v, page id 00068200:0514 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 255r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068200&page=514 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068200/jpgs/default/00000514.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. possumus colligere, simili ratione ex 1C et 3C posse me um 4C inven sendam consensuram quia in primo casu fuit aliquid speciate, nempe secialis natura puncti 2C, ut nempe ibi anc trargulum maractem stociom esset isosceles. Itaque sic potius res ante explicationem ipsius 1B.B instituenda. Sumta 1B2B ut arbitraria, quaeratur ex 1C et 2C quaratur. 3 C et pursus ex sumta 2B3B, ut ipsius, B2B diundia, rursus c 3C et 4C Quaeratur 5C. adhuc bis tandem ita res explicestur, ut arbitrariae; ut modo coincidant res succedat, ut eadem 3C inveniatur ex 1C et, 2C; tunc necessario etiam eadem 5C inveniatur ex 2C et 3C Nl quod idem est quia 1C et 2C indeterminatas sum simus) eadc 4C ex il et 2C si b X + CX y conicidit cum lx + im Xy. hago etam efarcendum a ut etiam qY + r Nis concodant cum n y+ Pxy. hoc ergo fiet vel arbitiarias omnes explicando, ita tamen ut ipsa quantitas 12B non sit inter arbitrarias explocandas, sed inter in determinatas. Debet ejus satis esse indelermdm atarum pro ducabus aequavibus, in imo forte Explreatis hoc modo semel arbitranis possimpus deinde moture 2B+ 2B C ex ipsa aequatione jan explicatased hinc pro tribus seuortur difficultas eadem quae ante, nimis efficimus. Nam abita uju modi aequatione. cujus ope ex dato uno puncto inveniri potest aliud sec oia puncta ex uno algebraice communi Methodo An ergo potius assumenda aequatio cujus ope ex duobus punctis inveniatur tertium, quae tamen talis sit ut in infinite parvis invenremus desimat in aequadem datam. Hoc modo ex 1C et 2 (invenianus 3C ex 1C et 3C inveniamus +C. ex 3C. et 2 C inveniamus 5C. et ita porro, videndum an hinc sequatur sponte sua ex qC et sC similiter hinc sequi 3 C. an vero id sit interpretar assanti efsi iea Deinde an posito duo puncta curvae esse vera, 1C et inde sequatur oia esse vera. Notanum tamen quod deberet dum. unum sufficere, quia ex uno ora detemminata