# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0110 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0110?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 55v, page id 00068201:0110 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=110 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000110.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine # Lines: 75 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. possunt problemati difficilis admodum solutionis formari; N. 9. invenire g numerum qui divisus det figuram tace 0g. tiexagonum, et item numeram invenire trium chisfrarum ita comparatur ut si multiflicetur per 6, et postea per g pes ultimae chiffeae sint inversae, Talis est numerus 934 talu problemata etsi nullius per se usue servirent ad perficiendam arteno inveniendi quae longe amplior 939 56 104 6708 est, quiem ut limitibus Algebrae coerceatur. Uhle est comprendere fenicli methodum exclusivam. artes libro prumo Geometrae, tot inveniendae sunt aequationes quot suppositae fuere lineee into gnitae vel si totidem non inveniantur, nec tamen quicquam eorum quae in quaestione desiderantur omittatur argumento est illam non esse penitus determinatam. Ordine autem utendum unaquaque aequationum sive illam considerando separatim, sive ipsam comparando cum aliis ad explicandam unamquamque ex incegnitis lineis, atque ita reducendo illas efficere oportet ut tantum una remaneat, aequalis alteri cognitae, aut cujus aliqua potestas aequalis sit ei quod provenit exadditione vel subtractione plariue lioge cognita sit (+ hoc non necesse, ut delur semper in aequatione terminus absolutus e dictum quadratum autem compositae ex quibusdam mediis proportionalibus inter unitatem sive cubum sive quadrato quadhatum moliiplicatis peralias cognitas. Possunt autem se si problema est detrminetum) quantitales incognitae ita ad anam solam reducuL etr ille. Sed neque in ipso neque in ejus commentatoribus methodum reperio hujus redtuctum semper by pone duas inve esse quantitates incognitas 3 et X. et val praestari duas quoque aequationes inveniri yt by_ady = d7 = 0. et 73- bZ+ d = a potest breviter si incognitae quantitates aequationi bus affectis. xplicentur ad puras ciredicibilibus, quale constat esse multas; manifestum est nentram aeqatione elidi posse constini tamen poterit problema facile, si modo in altrntia atsit quata incagnita sit una tantum quantitas co- guita. Nam ets valor ipsu) pure enuntiari nequeat construi tamen potenit, et ex eo habebitur pro cognita, sed qud si se mutuo contineant in cognitae, et praeberea in seipla repticedtur videndum tamen an non ita procedi possit: ex tollatur Z. in prire aequatione etiam y313 Iustituatur aequatio intra duos aequationes y - bys + ay - a87 - Z-625 d) et mulhiplecato oetioque per) trat: ad yty by3) + ayZ- ad7 = 77 67 + 4370 Hubent enim lingeneris aequatione, inter quas aequationes hanc commeditatem insignem licet idem in altero aequalionius compo site ex duabaequationbus limuno non facias AHollatuo Qe in prore aequatiamead cubu, quod fieri potest statuendo ytus = by32 + a3)- ad2g. et multiplicando cubice ut manta aequatio etsue utiumque fiee ns 2 Z= eo hoc non ecc. Sed non opus est Eis ambagibus rorius ita: bi ay ∞. y 22, ad. 7+ = 7 - b7 + d1Z= a= y4 = 13 Hic cessat arquatio aeqrationum cum memtra non sint amplius aequatur Unde appatet cum idem continuali nequeat utilia esse ista non nisi per ma Ncota: duae aequationes determinant, una ex ipss conflata non determinat. quia vice. eadem aequatio composita etiam pluribus modis copo vita intelligi potuit etiam sine imo id. At Cntesis quaerenda quationibus particularitus. Ex y a -C, et 4 = a = b et c = d. Unde fit in divisio aliquo bmonio a R = c + d. a F C = h + d. et samen prior ex hac non sequitur deprimi aequalio divisone concludo hic nondum appanere mihi rationem qua omnes incognitae demta unq elimi nentur ex problemato determinato. Videndum an nihilominus phoblena alia aequatio dividens in placio saloi possist lineis solvi possit, et quidem ut dixi si aliqua sit quae scipsa, tantu idem artesu bervanon et aliam incognitam comprehendist, ea pro cognita haberi potest sin illa aliam quoque incopulam comprehendat, al investigetur locus, secundum unam aequationem; item locus Edum alteram aequationem, sumta utuque subitis ubique pro abscissa v.g. ipsis X, y v.g. quae rentur Z. erit horum ductus locorum intersectio communis: valor ipsius 7. si tres sint quam duae quae libet in e contineantur, et quaelibet in seipsa; e est loci erit li supertucum; so qualaor locus erit ad solidum, sed quid si quinque quomodo titates imognitas, et petienus, cum nen dectu toguno suslade Solictr, aditito notu tao clrunlines ala ante verte IMo feri possit, sed pe Ees nullum tale binorum reperiatur modo inveniatur