# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0116 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0116?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 58v, page id 00068201:0116 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=116 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000116.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. regulae esto Aequatio: Huddenii de Epistola, 1. nnirum omnes quantitates in quib = a X + a X + C X = bc quod est Huodenii exemplum = b C.. + ab c. un - ba ac. + ac patet literam a in ultimo termino non extare C Jam ponamus Nihilo aequalem aggregatum omnium quantitatum in quibus a unum habet numerum dimensionum v.g. aggregatum Omnium in quibus a est simplex, sive ponamus resulfentis a X3 + ab X, 10 sive X + b 10. per Huus aequationis prodnetie et aequationis propositae mum communem divisorem, tentanta =ac praeformatione factia est aequatiorris propositae divisio. Eodem modo ponatur ponendo omnes nihilo aequales, in quibus est a, frei: a X = ba X 0. fit: X - b 10. + c aC Pono facila est omnes al duarum sive formularum sive aequationum communes divisores invenore, quia semper facile est invenore maximum earum communem divisorem, cujus divisores Divisores autem omnes hujus communis divisoris cursus facile inveniuntur eadem methodo praeformationum, iivendo tantum quaerendo sunt. scilicet nimirum dissivendo in loeos seu aequationes duarum incognitarum methodo a Slusio praescripta, et hos incognitos postea ita explicando ut nova inde orta aequatio possit habere terminuus qui literam quae non extet in termino ultimo. Et haec inquisitio cum sit mea sententia omnium brevissima, operae pretium est formutas certas praestituere pro aequationibus aliquori gradum, sed est hoc videndum dmmensonum es per simptires praeformationes sine duabus incognidis hoc fieri non potest Quia in ultim Termino unica arbitraria, aruus ope est litera aliqua ex ultium termino tolli posset, ad nimias assurgit dimensiones ncomplaru at ope duatum atiatum fieri poterit, ut fotob num terminum ingrediantur quae etsi omnes sint altiorum dimensionum poterunt tamen ut in numeris inveniri depossiones. Sed asind hic observandum est agni momenti, non sumus praecise obtigati ad sem ultimum terminum, suffirit quoniam quamlibet literatum in ordine ad reductiones itaque sufficit tioc effici, ut sumto aggregato li in aggregatio laterarum quantitarum (in quibus una litera deest in pro incognita habere licet eo adhuc alia litera desit ni atque hac arte credo ut adhibita lice bit uti transformationibus simplicibus Nota quoniam hoc artificium locum non habet in aequationibus numeralibus; ideoque per explicationes ad hibieie inprimis duabus incognitis aequatio numeralis mutari potest in literalem Notandum praeterea est quod praeformationes ope d trium, pluntum reta etatu cernitarum viderem reblicum quod mod a numus de u iicnitis no oqua facta ruisus in ains mognitas ns 1sma