# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0143 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0143?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 72r, page id 00068201:0143 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=143 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000143.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine # Lines: 59 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Iuvestigandum est an De Aequationum dvisoribus Nihil hic. es F si un aequatio Secundum unam, literam ordmata sitdivisibilis an etiam secundum omnes ordinata sit indivisibilis. Et videtur esse verum. sed ordinata semndum literam illam aequatione non sufficit literam illam essesim plicissimae dimensionis. q seu purum latus ad judicandum de indivisibilitate potest enim et latque vig. r. dividi per Ir. etc. At videtur aequatio esse diisibilis, et tamen non secundum aliquam literam, nu pone productam ex X + r. et X + p. fiet X + pX +rp. patet sue secundum P sive secundum r ordnetur apparere indivisibilem. Cum nadixe Cum Y non sit nisi in una radice non in altra, eodem modo et p. sed respondendum est x fore in atiaque, etsi in alterntia per accidens destruatur. sed hoc praevidere difficile. Et forte satius negligere regulam d ab una litera ad aliam. Si qua sit litera plyquam unius dimensionis, necesse est ut in utraque radice reperiatur, v. g. si sit aequatio X + pX + pr. nam ab una parte fuisse non potuit, sine fractione; fractines autem hic nullae esse possunt. Sed illud inquirendum an eam necesse sit ab utraque parte esse solum forma radicis posset enim ita videtur, alioquin enim rursus assurgeretur ad fractiones. Itaque hic saltem, usus apparet diversarum literarum, cum scilice plurea sunt dimensionum necesse est eosdem diosibituta divisores seumd formulae propositae secundum unam literam, esse etiam secundum aliam literam. Caeterum si quis generalius di diversis literis inquireret vellet is plures fingeret radices, in qualibet quam libet ex litens aequa tionis datae cum ejus radicibus, c radicibus literae ejus quae non satis habet dimensionum quantem qua et quam radicum quae ad rem pertinere possint fieri potest enumerat. Quo facto multiplicando eas invicem producetur aequatio cue cujus quodlibet membrum cuilibet membro datae aequationis poterit comparari. Nota istis literis praefigentur numderi indefiniti, literis et ipsi exprimendi sed quas literas constet dimensionem non anghe, potex ergo eis tuto suttigere a. et postea cum numeris comparare quas habent sibi praefixos membra in aequationibus propositis. Serviunt ista ad generales formularum contemplationes quomodo unae ex als producantur, res est magni momenti et ut credus nova ed tivisores aequationum videntur haberi brevius posse; nempe, aequatioiis Datae radicibus addatur quantitas quaedam arbitraria. et inde fiat alia rodx: erntur aequatio, radices habiu aquation different, non infri arbitraria itaque ine praere enumeratis omnibus isorib ter mini ultimi radicibu prioris aequationis, et omnibus b termini ultimi posterisis aequationis, e si et equantitatte et audendo prioribus quantitatem arbitrariam assum tam necesse est, evenore posse, ut aliquando coincidant prioris et posterioris imo potius ut toties coincidant, quot vdice dimensiones habere habet aequatio. quod si sine xt aequatione tam dfficili quam est data obtineri non potest quaeando scilicet arbitrariae quantitatis, valorem) tunc indivisibilis est aequatio. Sia obtineri potest arbitrariam certo modo explicundo ex ipso consensu diversarum palebit verus divisor. Si qualibet arbibrariae s eodem semperres sucedit modo tanto xplicad facilior divisor Forte satius ita priocedere. Sume aequationem propositam, et et cunam divide per X + V. posito Y esse redueni quaesilom ejus explicatam altiam divido. per X + Y + p. posito p. esse arbit rariam explicautem. Imo ho Omne modi videtur esse mane sic procedere Insistendum ergo priori brae.