# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0161 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0161?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 81r, page id 00068201:0161 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 80v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=161 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000161.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 105 lines, status machine # Lines: 105 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ipsius sed quia dificilior hdemonstratio est luncrum conemur demonstrare (7) si qua aequati multi forta mulliplicetur per sumplicem X- l, tunc in producto una signorum ulatio prioribus adjiciemo sit eq formula vel aequrtio X + bx + cC ∞ + d3. ducenda in X - l Xt +A + bx tX X + bx + cCX + d X producetur mu =lX - bl X-al X -d21 ubi si ponamus e, cc, d esse attiomativas et bp L, octendendum et cc esse p bl, et d’e cel, ergo eo casu habetur intentum; et si C9 p b ostendendum et esse, bl p cc et Cd, ergo ergo rursus habetur intentum, nam priori casu omnia signa a affirmatiia praeteo ullimum in posteriore ocu negativa praeter primum sed viletur eundum per nimis multos casus. itoque resumamus prop. (67 de quo mox ao lixm terminus est signo privalivo affectus, sin aequalis positiu (9) Si terminus aliquis cujusdam aequationis dividatur per terminum ultimum ejusdem aequationis, oritur terminus complementatis aequationis recipurae, si radi si aequatam propos versus ie cn Nimivum si aequationis propositae vadis sit y. hunc recipronam voc uude n antem complementatem voca et Et si terminus propositus sit secun tt res mamfesta est, num si ab + ac + bc a a +t r c+d diudas per tunc temius inversus est secundus ab fi plmltimus. dividas per abc oritur + +L. Et si et si ab 4 ac + ad + bc + vd + cd dividas per abid fit + erc. id est i idem terminus aequationis rect procae. Et si abc + abd Crc. dividas per abede, tiet + et (10) Si terminus aliquissi quod signum habet aliquis terminus si a + b + c +d, sit pe mojor quam anbiced lemen+p videndum an si a + b +C+d sit major quam l+ m + n +p sit ag sequatur contra L. + += + esse majorem quam = + + L e a homen gmirorus paris 1 si vera esse prop. 11. Ita ratioem remm Esto prodacts perpositu ex allirmante signis et uniformi pd tirmatiaratio ubi mmmerus s terminorum par (dumensia scil. impas) primu termini exst affirmatur l ultrm ese negativus. Secundus conrarius erit sel aequatio manem ermninoum paris, cujus ultimus terminus por negativus. penultime. Nam ndu si in secundo et sit secundus negatinus, tunc il aprocae secundus erit atlismatious per eg. 11. Ergo israe secundus quaeramus ut inideamus an hoc pTheorema sit verum, prrtenu g contrarium per modum viet negatious, probiematis, nempe + l. + Y B 1+ im +H quaevatud h = = + L+ - quod est impossibile, si dubtrarendum est majus seu si valor quadrati fit negalivus. jam si a + b+ est majus poleatur excessus esse C, et fet a + b ++e = l + im + A erit = a =. 1 + m - b esse et cum sit s - - ab 1= abm + alm + blu et numerator esse positivus. Ergo substiluatur in eo pro a, ejus valor debet -b (= bim) + IbI + B et- bim -bium + bbm + bem + Im = Imm - blm - eim (+ blnu - fi seu bbl + bbm F H + lmm + beM = bH- bmn -2Im-eim = positito ponamus no tavitalis causa gejecuomus in leros ponamus a p quaeritur nesesario inde sequitur P_T et ( a B 1+ m. Ergo ap Y. Ergo L p _= (per praeced) Ergo in Pa sit a p 1+ m An erc erit eodem modo + + + ea P a sit a + b P I quoritur an possit esse a + p . seu a + b p = seu a +b l p ab ponatur _ l = a + H- e fit a + b ∞ a+be p ab. sen a +b = a + bc + ab + f Sei a+ Dab rob = a e - be -(ab) = f. ubi si e sit minus quam a erit a Ubi si ape serit aa + ab p ac- ber seu aa + ab - ac- be crit quantotas positiva g. et fiet 9 + bb = f. hut ergo de umin ut potest esse licet sol a + b pl tamen polust ea a + P, ut si modo s excessus atb super l, sit minor darum alterntio, a velub Sufficeret nobis si posset demonstrari X+ l ducto in aequationem quamcunque signorum consensum duitate augeri ut sit si e sit majus quam Moles ipl.u b habemus consensum X + bX + CX + d 1 hic Y + 5, y +b, y + X+ BerCE +Cx H IEX + CX + A3C i stalisues am s grum intm. nusEode to si jam b sit privativa Truns fertur autem linea superior cum suis sig eorumque conferatione in inferiorem Quolies sig sibi inmediati habent eadem signa jorat, seu si b et ct tique etiam sim ngrave in tinentur signa nt eadem signa, + intelit, eadem signa ccrivre oua nse calsui respo eutem sipit,antrim eaeficientet ta diventa, unc uttruus producta eji am habent signa quadus cn supena sou signa non utique ulternare aq nec sogna contrariorm terminorum sentium opaosit raties alges ifestnes y4 + 13a + V.d. y + 1d. y 2 ya 2) t + alangintum Bt p cc (quadramm s. mnno cumma rectam gulorum e ergo si epb eut bencc becpa rumna in summon vetgnguloru, quam lamte Ergo si epb erit eccp Si epb sen si ex lom+n, utique et. L i + P se lme +inamne plum contra si 43pc p La t L eoim modo segut nu Eodim modo le inversus et Alioqui radices reales multiplicetur per unom odura consentire signa n pi ulum habeante reaien malcuri sequis us sentimu suato orts sem tatur. Si aequatio cujus oi