# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0203 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0203?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 102r, page id 00068201:0203 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 103v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=203 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000203.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine # Lines: 84 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Extractio Radic. per infinitam seriem Data aequatione aliqua ut V + b y + C1, + d770 invenire valorem ipsius y saltem per infinitam seriem, res maximi foret momenti, posset enim ita omnis aequatio resolvi per solam tabulam Logarithmorum. Ut si ficret y pi +b ∞ b + b etc; in infinitum certo modo; utique ficret numeri b3, c+. aliique id genus ab his numeris, qui cogniti et supponuntur altissimae potestates sine multiplicatione per solos Logarithimis inveniri possunt. videndum autem Mihi diu super eo negotio scessi irrito meditanti praeclara tandem analytica incidit via. Nimirum opus esse ut duae habcantur aequationes, una fi r quarum una saltem infinita sit, eandem habentes in cognitam. Tametsi enim reapse sint identicae, id tamen non sm potest apparere; it tum minime, eum pro arbitrio finimus. Necessae est autem aequationem infinitam esse tatem, ut, pocetitiae ipsius sint decrescentes, Unitate niminum assumta longe majore,, (quanquam videndum sit, an non res eodem modo sucredat, etsi non deccescant:). Habitis jam duabus aquationibus eandem includentibus in cognitam; qu (tanctsi identias) Quarum alterntra (vel etiam utraque) fit infinita. Ejus p Excerpamus inde finitam ex infinita, subsistendo alicubi, cum enor futurus sit Vexignos Et ita habebimus duas fiitas deermination aequationes, vel potius determinationes, aut saltem aequationem et determinationem, quarum op unam includentes incognitam, et t earum ope exaltera alterius potentias, tollemus et habebim iique de terminationem, quae valorem ipsius Y ipsam incognitam pure contineat. Et jam rassumta duabus prima aequatione infinita ex ea Ha seu hibebimus valorem ipsius Y. purum prope verum. Quem notemus. Et resumta Hanc de terminationem notemus. aequatione infinita, ex ea ruisus determinationem excerpamus priore propiorem, magisque exactam Hanc rursus sinitae aequationi conjungendo et ope duarum aequationum vel aequationis et determinabionis omnes praeter infimam dignitates tollendo, habebitur rursus determinatio nova, seu propior Et ita pono in infinitum propiores semper ac propiores habebuntur determinationese, quiorum differentiae. Quarum novissima psi sed quae scribi nequit ipsi y perfecte adhuc volor ipsius V. aequabitur; tomessi autem omnes scrbi non possint, iscires tamen earum ac procressio apparebit quod sufficit. Habita jam hac determi nationum progressione, locentur illae ordine, cb quaerantur earum differentiae, series difforentiorum in infinitum aequabitur perfecte Quantitati incognitae quasitae. Habemus ergo valorem ipsius V. purum infinitum. Superest tantum ut modos explicemus quibus data aequatione aliqua finita possit aliqua inveniri infiita ipsi identica: Tales autem modi sunt infiniti. Illum primio qui cogitandi materiam dedit, explicabo. Versabar in Cogarichmorum meditatione, oogitabamque aequatione in analogias resoluta an non possit res absolvi per logaritomos. Ostendit se se via quaeda in, sed quam velut nimis operosam omisi; interea videbam, quid consequetetur s pro logarithmis corum valores ex supposita Hyperbo la Sit aequatio: y + by+ cy F) d Nec variis atique modis retolvi potest in analogiam, ad sed nos uno simplicissimo utimur, qui talis est quadratum inventi, adhiberentar y+ by + C) d. id est jam aoganitimus ab ry +b9+c sit A. Logarithmus ab y sit l. (27 sit logarithmus a d sit la. et cognicimus ab a d, erit 2ld ex aequationis vi necesse est esse: A - 2 Id p Id- l ipsae autem vel A + l7 3I. ubi Id cum sit loganithmus cognitae quantitatis d, potest pro coguto haberi. incognitae autem hujus aequationis sunt A et l; Generaliter autem ex Hperbocae quadrotura constat, quantitate aliqua existente A logarithuum ejus fore assumta quadam unitate constante, (nto majore quam A, 9 fore A - A + A- A+ et. Ergohujus ope valores apserum A et inveniemus. nam qua l est logarithum ab y. erit 1 Y - + y3 -y et et eodem modo A erit u y +by +C (y Ebyta + B) YtbyrC etc. Modo ut diri unitas assumta sit multo major, quam y. item ranjor quam yt +by +c Hos valores ipsarum literarum A et l. inventos in aeq. 3. et 4. inserendo in aeq. 2. habebitur aequatio: in qua y assurgit ad dinensiones infinitas, fiet enim: 3Id. Digeratur 2 - Y + Y - y et + y +by+0 - +by +C2 + ( y +by + C etc. illa in ordinem, secundum ipolentiarum gradus ab infimis incipiendo, apa rebit nnhilominus in in progressio in infinitum. Compendii autem causa aequationem harc semel digestam ita scribemus: - fy +gV +hY ettiui valeisa ut numeri 1. 2. 3. 4. pro quantitalibus sive literis quales eui vabens usi D3ld. Nam 3 quigre caleulus daret, habeantur, et fici aequatio - f5 +9yt - hy et aequatio autem data Verum numerum, ut a numeris literas valentibus, distinguatur parenthesi includo. est huic novae infinuta a Habemus ergo aequationes duas alteram finitam ab intio assumto propositam; y + by2 +cy,d3. alteram infintam 5 vel 6. Quae tamen duae aequationes et misus eo ny 4- py+ 9y3- ryt etc. plane idere sune, coincidunt, tametsi ea congruentia infiniti larva tecta, menti humanae, nisi re ad origines revocata fo clare apparere non possit. Necesse est tamen coincidere, sive idem inventum iri, sive per priouem sive per posteriorem inveniatur y, quia ipse 6, ipsius 7. vel rende sposset ope unius non nisi consequentia est, nec quiquam extrnsecus est assum tum. lli exalta perfecte ex altera tolleretur, quod tentari non inutile foret, timetsi en pro et fieri utrue est, sessem observato in infinitum progressu, reret aequatio plane; identia, quippe non nisi inter cognitas quantitales. aequationes autem identicas invenire ulle cognitas quantitates, idem est quod invenire compendia sive summas, ut alibi animadverti. Quare nec ista inquisitio suo functu careret. sed nos ad nostram regrediemur. Habitus ergo unabus aequationibus finitis eandem incognitam includentibus constat semper obvalorem illius incognitae posse cueniri pure sed in infinitis, singulari opus est arte, quam panto ante generatim ab initio expositam nunc exemplo declarabo. Ac prinum ex aeqquatione 6. possumus ex cerpere pr prest nga oerm de teroatais, eamr purte neris cedlax, qurit coces sropetun Inventum mense Juno 1676. x Haec aliter longe melius jam habuirag