# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0250 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0250?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 125v, page id 00068201:0250 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=250 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000250.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 98 lines, status machine # Lines: 98 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sed quoniam habemus Tabulam N qua omnium mnororum infra 100, 000 divisores inveniri possunt, habemus qualis s Romi Strithuetica Loudini edita a Branckero adjecta est, ideo non est quod de divisoribus inveniendis nunc laborem. Sergam il itaque atque Methodum generalem tadam, qua Aequationes Numerales omnes reso Noncricaaum omnium aequationum utaquecujuscunque gradus aut formae Radices rationales, extrahuntur labore sine ullo calcult extrahuntur; modo, ultimus aequationis terminus non sit major quam 100,000. Nimirum extat Tabula incompositorum ut vocant, qualis in Romi Algebra ut dixi. In ea invenitur cujusque numeri infra 100,000. divi sor minimus. Dividatur per hunc, et producti quaeratur rursus dvisor minimus, et ita porro dum renintur ad primum, et eri habebuntur omnes divisores primio numeri dati. X Quod nobis sufficit; quaerantur eorum characteristicae, et statim et, quadrutorum luborum, dc. Characteristicae habebuntur, quae si in aequatiope una cum cha. Quod si ergo in aequatione pro numeris substiluantur eorum characteristicae, vel sinumerus est negitivus characteristica supplementalis, necesse est omnia destrui. Quod si non fit, mmerus propositus non est aptus, ita mullo negotio divisores protermini ultim omnes examinantur. Utile scilicet est aequationem datum, ita. Pllocari ut ab una parte sint negativi, ab altera affirmativi a suae fiani partes qualibet affirmatioorum, idque is fieri, quia semel omnium pariu signa mutari possunt, pilicet quilibet nuneus bis examinundus semel ut affirmativus, semel ut negatious seu semelut felsta et adhnc semet ut falsa radix. (aeterum ut n omnis ab sit calculi labor, ac ne opus sit quidem, divisiones, illas instituere defacile efficiemus si in Boranckeri taboula non tontum minimum milibet numero non tantum minimum, sed et maximum didiforem ascribamus. Binarios et Quingrios jamtum resce exabjecit Branckerus hi enim nullo negotio inveniuntu dividendo per 2. aut 5. divedere autem per 2. vel 5. non appllo t pro calculi labores non habeo snde et in Tabula erit eo compendiosior, si lum demum maximos divisores, ascribanius s divisor minimus denario major est Numerum enim datum per numerum infra 10 dividere Ludus est. si quis tamen magnitu operae pretium putet opotem etium quinarii adjici et omnes numeri qui per semper idscribi numerorum maximi divisores; ita dato cujuslibet numeri, inparis divisores omnes sine calculo statim habebuntur scilicet Tabula ista Tabulis Logarichorum utiliter jungetur Hac methodo etiam plures audices rationales siquae s ut sine depressione habebuntur. Item ex limitibus aequationis Beannianis vel tinddenianis excludi poterunt statim illi divisores qui sunt justo majores minoresve. Unum videndus adhuc, an nonticii postit, ut proba novenaria quae succedit in nihil ad rem pertinente multiplicata aequatione possit non succedere, ut X3 13X + 12. radix 4. characteristicantiabique 1. si ponas rudicem esse 6. etiam sucedet proba novenaria, characteristica eutu utrobique erit d. ponamus X1 fiet V 13 co2 Y + 12C0 Ponamus c esse 2.. eit y1 12. si Angatur Xp6. nc et tamen qualiscum assumatur co semper haec radix fictitia succedet s: quod mereretm gendraliter demonstrari) non ergo potest hc per multiplicationem excludi falsa.. Methodus ergo haec est, inventis semel ultrim trminiaivisoribus, pro aequatione data scribemus aliam pro cognitis subsituendo tantum earum characteripices ut sisit equatio XX + 60X 7400X + 36000. sirbatur X + 6X (2X + o. divisores altimi termini a schetemo paus 305. recensentur plurimi. sed etsi essent millies milleni, tamen foret opus tantum examinibus 9. per probam novenariam, quia chmacteristicae non nisi 9. Digeramus eos in lasses procharacteristicis prod 1. 10. 100. 1000. pro 2. Chaructristice) pro characteripica 1. 2 1-3 1. 10, 100. 1000000 3 12 30.98. 75. 10. 300. 480.7509. 1200. 3000. 12000 0200 8 35 .60. 9b. 150. 240. 600, 1140. 1500, 2400. 6000 4 4 50. 300 a50 is. vo (4500. 7200. 9000. 180003600 18. 35. 45. 72, 90. 144. 150 . 150180,. 225. 288. 360. 375. 450.720.900. 1125, 1800. 2250. 360 itaque pro septragiuta et amplius divisoribus opus erit non nisi examinibus 8. et quolibet examine imutili multi simul regilientur. Ut in hoc. exemplo relinquentur divisores quorum characteristicae, 2. 5: 8. itaque pro 70. exami- nandi tantum 12. Jam ut exhis quoque minus aptiexctudantur, sit aequatio data X + pN +qX + X faciamus X + y + b. fier y 1ab y = 6bV + 4b3y + b4 +. +3pb. + 3pb. pb +g. +29b. +9b st In exemplo nostro p0. 9. 60 vel 6, et Yp = 7 400 vel 2. es. 3600 rel si ponamus brie. fier: Sumtis semper characteripicis pro numeris. bei1. V + 4 y3 + 3 y + 5V + 5 1 qu Cum ergo superior aequatio 7 20p5 XY +6X p 2X + 0. non tres charactern dicas reliquerit.. 2.5. 8. ideo i guilibet exipsis addemus 2t fer. 3. 6. 9. subtrahemus. fier: 1. 4. 7.. Ubi notabile est utcunque angeatur mina alurve radix nihil amplius excludi posse, video enimm omnibus aeque congraere etiam aequationem novam sumendo ergo b. pro unitate et explicando cognita altimus terminus aequationis novae erit: cujus quae rantu 36000 1 460 = , 400 23608 31 2 LAAZ9f22 X1 e fire 10939. cujus mneri divisores diosores, qui unitare minuri, si quos dent prioris divisores illi soli examinundi restant. Examen audem proba novenariae facillimum est. Nota non opus esse ut explicentur, sufficit id dicis ut regulum tutem condii Addantur omnes cognitae (neglecta unt pro unitate habita unisate:) produsti dicisoribus summae servatis signis. Imo et addantur cognitae servalis signis locorum imparium inutatis parium Habebimus nec qua numeros quorum quaerantur omnes divisores secundu divisoribus auferatur, sed lertii divisoribus addatur unitas. Divisores congruentes seligantur; excludant ope limitum, si placet, qui ad rem non pertinent Deuique pauci superstites per advenarios explicentur in characteripicas digesti per novenarios explicentur examinentur. Denique cujulibet characteristicae numeri reapse tentabuntur. Quaelibet autem characteristica tam affirmative quam negative tentari debet superester tantum explicare qua ratione numero sia 100,000 majorum divisores per Tabulam obtineri possint calculo quodem per partes. o sit emous quam videamus ergo quomodo i diminnatur numero infrar0oooo ita ut residuum divisibele sis numero, qui infra 1001000 et productum divisionis sit etiam 00000. habebmntuur omnes divisores utriqqe partis. Hinc quaeruatur divisores totius sita abcd + Xef9h pu sunt autem a. b. cd: c. f. g. h. primi. Ac prinum. divisibilis erit totus per primos communes. ut si e sit Ha. Deprimatur ergo donec nullus sit primus communis dividatur jam per a + v. fiet: abcd + etgh f bcd. sed ita din dipuom potest. ato uum taci vtedri etshi. atit sotem caudo mntum resitoere ingutus pimes ece pucus compotanti X 3t d, eb ec