# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0313 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0313?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 157r, page id 00068201:0313 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 156v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=313 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000313.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine # Lines: 55 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. posito Y esse quantitatem affirmativam, et X + pX + 9X seu C esse nenatir etiam affirmativam, sed si C foret negativa semper, Y existente per se affirmativa, vel si Y existente negativa, et 0 affirmativa, O est minor quam Y. tunc minor est y reversconum, seu m, quam Y Non est autem difficile judicare ut rum x+ pX + qx sit affirmation vel negativn, et an tot possit esse major vel fipersiminor quam Y. Nam ex aaqu. 5. possumu radices ipsius x haberesallem, in numeris, vel appropenquando, posito p et etiam in numeris dari seu respectu ipsius Y. Odisendum an etiam cognosci possit atium aequatio ldata sit impossibilis. 6) (1 scribumue. Aequatio data est: A +pX + GX aeq. 1X + bX XX + bX aequ. y. Videbimus an possibile sit b tatem assumi ut hae duae currae ad aegus b et 2. se selare possint Et quidem si omnes padices possibiles secare se debibunt, vicibus 6 quia toct sunt rerum et cumbiniones. sib duae tantum possibiles, ver etiam si nulla possibilis tantum sbis. et quidem quia haec inquisitio in primis an aequatio aliqua quadratica possibiliter ocepta iivisor intelligi sialiopalie quadraturis reducendis ad quadratura circuli et Hyperbila vet saltem ad inferiores. Godem modo poleru poterimus scite an aequatio poorosita Octnvi gradus divisibilis sit per quadrago- quadsaticam possibiliter reptam. Nam de septima gradi non est quaerendum in methodo quadraturactum, quia ibi semper una radix possibilis de sexta jam habemu, nam si divisibilis per quadra 2) senit pro illo casu quo omnes sunt impossibiles, ut sciatur saltem possit haec metho cos possibiliter conceptam erit et divisibilis per tatem quadrar loquadraticam. Restat ergo id tantum de eto grada quaerendumm Tudam methodo. ota hoc pstma Methodus poluisset ad primdm seu simplicem seu ad screndum an daretur pagseus.) faciamus inde duas equationes: X + px + qr aequ. et er . huc methodo curvarum noo) dividi possit per quadraticam possibiliter conceptam, etsi ipsamet e 1 radtix possibilis: Nam aequalio dita X + pX + qx aego 8. 2 posuiscm ergo scirbere aerquationes duas X + pX + qX aequ+r 1 +u X ryo y quae duae lin prior aequatio est ad curbam posterior est ad rectam angulo semirecto ad axem. et quae si curvom potest, secare, pr aequatio est possibilis. sed quantum ad hoc melior est meltodus, prima, verum prima non servit ut investigemus an deri concepsi, quo sevit posterior possint divisores altiores possibiliter