# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0424 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0424?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 212v, page id 00068201:0424 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 211r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=424 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000424.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine # Lines: 81 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Caebera vero signa, quia eorum varietas ex ipsi radicis surusdam e quadrnti cae hasi semper extractione oritur; variant radicem aequationis scripseramus: X , (+) sac 1=D Naes(+ D saf Nam ipitio ss Ex illis tamen varietatibus omittenda videtur prima (+) sac. itaque rectius senbemus. X p + sac (+) raestavaf X FI + in (+) (3m +89(+) 4a s - g m 4 140 im +4g Nam alioqui X posset si ipsam Hac diversis sigs signo ambigno afficere liceret, posset aequatio quaeratica habere recto radices, hoc modo autem radices habet non nisi quatuor, pecessurio inter se diversas: unam: X lac +tac +a saf. alteram xp sac sae tasaf tertium X tac + tac o = avas. quartam Xp, sac - Yac - a vaf .. Ex quibus quatuor radicibus una aequalis est ipsi m. Perro notandum in omni aequatione per regulas Cardani tractabilis radices inveniri tantum duas In omni aequatione lubica, necesse est aut duos tantum radices uncum tantum haberi raduiem realem, aut tres tratio esta possunt haberitum duae radiees reales, ut si aequatio videtur debere necessarion sa esse radicesse, realem, aut omnes nes, non vero duas. Sit enim radix realis, per eam dividatur aequatio prodibit aequatio quadratica, ea st necessario aut duas habet radices reales aut nullam, ratio est, quia Circulus recta circulum aut nullibi secat aut in duobus punctis secat, vel quod eodem redit, tangit, quo postremo casu duae radices sunt aequales. Sed hinc jam alia difficultas, dividatur aequatio proposita per radicem omagimniam, ultique restabit aequatio cua quadratica, quae duas habebit radiies unam realem alteram imaginatiam, quod absundum. Ergo vel concedendum est rectam posse secare circulum in uno puncto tantum, quod rdiculum vel aequationem (ubicam non posse dividi per radicem imaginariam quando duas habet imaginarias radices et unam realem, vel necesse erit a vel duas reules aut nam imaginariam aut necesse erit omn Cubicae radicis valores omnes esse imaginarios vel reales. Videamus tamen, sit aequatio Haec satis difficilea, e ut obiter videam: X2 + b X F sac. + bs - ac 510 sit aequatio X + b ducatur in X + Y - ac fiet: extrahatur inde rodix, fiet: X2+ b X b et fier caoquati Ax , b. + S- ac + Sac. G+ b Sac I ftebs ac -btac p)b F ac .,b - 1 -ac et destmendontiotius et fiet X = s - ac. Quo calulo mipor non inveniri ipsam b. Hinc sequitur Errc mox refulatu aliquas radices inveniri posse extrahendo quae inveniri possint dividendo nam invent jam aequatione X + V- ac pjo. per eam dividendo propositam prodibit. X+ bpo. et ita habebitur altira radix. Quod probe notandum. ino notandum aliter extrahendo proditurum fuisse X + b + Y - ac = b + Y -ac, et ita destrucudo utrobui ntur +Y-ac fier X 7 - b seu X+ bp0. Et ita patet falsum esse quod paulo ante dixi praestari per divisionem quae non praestentur per extractionem, sed hinc jam ptono sequitur aliquas esse aequatio– si ponas- ac S apaC nes, quae Geometrice nequeant solvi, et solvi tamen possint Analytice; ut est aequatio quadrati a proposita. Sit jm X2 + bX + bs ac po. fiat: X + bX p - s ack- b Y- ac unde adrando: x4 ab X3 ( b2X2 p - ac X -2acb X = b ac sque + 2bX + B N +W 2acbX +b ac. o quaestio hic oritur ing cunosa, an hac aequatio dis quadrato quadiatieae alias ac plures pi habeat radices quam prior ex qua facta est. Sene non fuit ducta in seipsam, sed utrumque ejus latus. Quaeritur praeterea an haec aequatro forte per Karabolam constini possit aut aliam curvam altiorem (et si recipse plana) Quia nequit per crcullum quaeritur etiam an aequatio ejusmodi quadrnto quadratica in speciemte apse plana, dividi possit cum tamen non multiplicando per novas radices sit exaltata. sed sciendum praeterea in hejus productionem esse difficultatem quae videtur omnia turbare posse, ut forte radicem non habeat s- ac. ratio est quia ipsa illa quantitas incomprehensibilis _ V- ac ducta in serisam v au des -ac an vero det rac potest disputari Nam videtur dari - ac. ex ea regula, quod radix ducta in se ipsam dat suam potestalem, ergo radix ex = ac ducta in se ipsam dat -ac. sed videtur et dari Aac ex eo maiquod, si duae radices in se ducantur, (nihil refert eodem an diversae) factum sit radix ex facto potesta tum, jn ergo saac s - ac Y, V - ac ac S + ac. Et si hoc neget hoc mihi aliquis dicatus regulam intelligi debere, cum non sunt ae quales radices, vel cum sunt affirmativae seque reales tunc ecce quaeram, quid faciendum si ducendum Y = ac in s- ad. fietne Y + aecd Hoc si concedis ducanus quia maequale dicom quid si sint duae radices s ac + ac s- ad + af profecto procedimus modo ordinatio et fieri tumen polent etsi nos ad ignoremus ut suit quantitate, negativae inter se aequales. Et nrbi valde Interim notabile videtur Y- ac scasibue centa aplexdali qua = ad cluden ex fednehiaseo proxnis fontibus demonsrari qura al qundo sint quantitat maginardae quae fiet: seu ac X4 2bX3+ bY X - 2a cbX b videndum an aequatio ista an prior constrnendo radices exhibeat desieratas