# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0480 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0480?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 240v, page id 00068201:0480 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 239r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=480 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000480.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine # Lines: 83 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Quoniam antem Nominator sit -b. s- b + (YB) Sb Fac Hini forte ampeditur divisio et oonitur absurditas, qa. sed sa diliglntius exintienda, confer schediasmata, unius schedae in q. de divisionum tinuatione in infinitum alerum venit in mentem hoc loco, ut obiter dicam alterius Methiodi qua etiam. per series in infinitum productas exhiberi potest summa efinita redix quaesita summa infinita esto aequatio quaecunque opX + bX + ac A fier: X + b - d + dividatur BIBEIE BFC IIAHLOVENANI Unde d b, 2. b + X I d = , bd + ac d +x d. ∞ bd fac X+ d + ac 70 d, fiei defuboac cutque dH X+b infinitam Atque ita dividendo licebit seriem habere, sed quam ipsa X ingreditur, ipsimet X aequalem Quod retiam usus suos habere potest. d ex binomis radicem binomiam li habentibus aperes ut redeam ad ex tractionem radicis cubicae binomiae, quam ahobuius. quem nona Tac. de Wassenaer jam publicatam, cum demonstratione dedit: ) Ante omnia a binomio auferendae fractiones mul tiplicando ipsum per earum denominatorem: Unde postea niventa radix, per eandm erutdem prominatoris radicem, (1) si nenta binomi pars est rationali accernta potest reddi rationalis redicatur. ab aliud binomum cjus althutia pars rationalis, quod fit multiplicando omap binomium per unam ex irrationa lbus, optimum est autem multiplicari per Minorem (. Multiplicabitur regalanter divisio fiet, quando prodibunt integri) dividenda est. 4) Quando una binomii pars est rationalis, necesse est, et quadratum altrius Partis debere esse ratronale v.g. si sit ab + itae S da, non posse extrahi redicem. Nimrum esto ab 4bcae + s aa 1Y negat extrahi posse radicem, videndum est tamen, inam peis ponamus y. fier: ab + Ca Et Yaa BY et y + bY + ab va + sda. itaque nit vider qud obstet extrati radicm, explorandum ouni est tantum au possit extrahi ex ea, ac denique: et + 2ab y + et da. uod si (5) quando ex hahenda radix injus exponens jani orta aequatio alia quadam ratione deprimu possit, ubique um est numerus compositus extahendae radicies quarum exponentes sunt primi qui eum componunt. (6) Quando hadrie forte deprimumporribile est, eo ipso quia eracta foret, nisi da accedere. auq exponens numerus imus extrahenda est; major quadratica, mag de hac quidem non est opus praecepta amplius dare: explorandum imo an radix binomium esse possit, cujus una pars rationalis quod innotescit Subtrahendo quadrata partium a se invicem, et ex reliquo extrahendo radicem, nmpeandem quam ex ipso binomio (B. quid in h hoc tentari possit, etiam quando quadtata partium non sunt rationalia) Nam eato nhil refene si differentia hocum quadratorum non est habei radicem ratenalem, etiam uRadix quaesita dati binomi 07 si qua est non habet radicem rationalem. (7) sed quoniam rarix tilla nihilominus potest essse binomium, cujus utraque pars irrationalis, hinc ad eam extrahendam datum binomium, per differentiam quadratorum do) partium est multiplicandum si agitur de extractione radicis quadratae, aut per quadratum hujus differentiae, si agitur de extractione radicis (5)) per cubum, si agitur extractine radur (2), per sondesolidum huus differenta si agitur de extractiare radicis. ((1. Quo facto aliud semper tinomium habebitur, in quo radix differentiae quadratorum partium sit rationalis, nempe aequalis differentiae bi quadralorum partium prioris binom Habetur ergo Semper binomium una pars, et alterius partis quadratum, est radix differentitae quadratorum partium rationales, et ex hoc binonuo jam ita producto, radix extrahenda ess inveniatur Nnumerus radice quae sita paulo major, ita ut differentia non sit major quam At quod facileest per arithmeticam vulgarem. (Q)jam si pars rationalis dati binonui reliqua parte major fuerit, oportet radici rationati isti prope verae addere radicem differentia quadratorum Partium, divitam per eandem radicem prope verano; eritque maximus numens integer in aggregato contentus pars rationalis radicis quaesitae a cujus partis quadrato si aueatur si anfilatur (10) Sin minor fuerit a radice prope vera radix differentiae dicta subtuatenda est eritque semis maximi numeri integri in aagregato contenti pars hationalis radicis quaesitie (11) Habita, jam parte ratio nali radiciis quaesite b inomio num 7. formato; ab ejus quadrato auferatur in casu num. 9. aut ejus quadrato addatur in casu numeri 10, radio differentiae quadratorum. partium, et producta quantitas erit Radix quaesita tinomii num T formari si modo aliquam habet Nam si non est, quod statim probari potest, nimirum productam quantitatem, in se ipsam toties ducendo, quoties exponeps extrahendae radicis postulat; nam si binomium dictum num Y. formatum ea multiplicatione non prodit, certum est, dictum binomium carere radice proposita, a (12) Jam si inventa sit radio. binonii) 7. Jormati, etiam radio Binomii dati habetitur quantum fieri potest, nam ejus rudix fiet ex raadice binomii , 11. inventa et radice mneri per quem secundum lartic. i quosve Binomium ab initio datum secundum leges num articulorum, 1. 2. 7. multipercatum est. s Ingemiosissima sunt ista, sine controversia, quare operae pretium erit rimari eorum demonstrationem, etsis non satis universalia atr, qut. soloreno rleetam in addilmenta connentorum ad Cortesiunt. 2 slunente epsi nons + b0 a rationalis sit radix in non, quae ex differentia quadra- torum partium extrahi potest sit aliqua