# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0513 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0513?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 257r, page id 00068201:0513 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=513 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000513.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. a octot. 679 L +bX + cxy + eed x + eV + fp0 my +nx + PXy + qX +ry +s r, d Quot sunt puncta in quibus se curvae duae hujusmodi intersecare possunt tot sunt aequationis radices. Caeterum cum duae curvae rie sint sonicae nec possint sese convae secare Qvaluls nisi in duobus puntis manifestum est non esse nisi quatuor radices ditas ponamus ruas curvas an intion sactatu seu duas esse eadices aequales; item ponam eas adam alibi se fangere seu tras esse trudues duas radices esse bis equales Vel etium ponamus tres esse cadices aequales, apparebit quousque deprimatur propositio. Quae ratur enim tangens prioris curva iiemque poste fioris satim apnarebit depressio. Id si frat ad huc semel alerum apparebit nova depressio, et animadve tendo quousque fiant depressione, cognoscere hinc poterimu scutcherrima latione quonsu quot sint radices aequationis; etiansi involutae essent imrognitae irrationalitatibus. Hoc aptificium procedet etsi plures sint incognitae pluresque aequationes nec dubito generalia linc Meoremata condi posse nud C praenosce tar, quousque semper ulculus sit ascensum ad summumu modo tamen inter calculandur postea inutiles in se ductus evitemus. ita enim nonnunquam efficimus alioqui, ut calculus altius ascendat quam opus est