# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0598 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068201:0598?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1 # Folio 299v, page id 00068201:0598 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 298r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068201&page=598 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068201/jpgs/default/00000598.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 94 lines, status machine # Lines: 94 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. c7. de a C1 SAB+ pa .18 (07 v ehc epest, 9 c - 3 dc- cd F d pFg. d 7- + = M co +9β gc. c4d1+4 demtaque communi altitudine A erit CA in B F aequ. AS. vel inter CA in FD, aequ. CD in DS, vel aequ. DC F in DS, quoniam CF et CD, differentia FD est infinite parva adeoque negligi potest Eodem Ergo A( (aequ. CA), in CA ducatur seu describatur quodratum CAM ut sint PF E H, ec. ipsi cA aequales erit rectangulum EFD (id est CA in FD) aequ. rectangulo 8SD, (seu CFinBS) eodem modo ostendetur rectangulum ED F H aequale rectangulo βT. et rectarmulu DHD L ita porro, adeoque semper paralle grummum aeqtur id H D aequabitur spatio et ad quod utique Geonc per Geometricam ordinariam habetti potest. (quo aequabitur spatio T βoV RT, et parallale logrammum c sIA sive (n A H, aequabitur spatio ab uno detatus in ab una parte (e A) completo FB C AT; ac denique ipsum ( totum rectangulum n AC, id est quadratum ab umer) AC, aequabitur toti figurae togarithmicae infinitae spatio utrinque inft eteA. ae completo, seu spatio ab una parte in punctum desinente, ab altera parte infinito, ACec A. Eadem demonstratio habebit locum CB. 1o + cormh. ubisi n. umeri sumuntus etiam cum curva Logarichmica TA postquam CDA secut in A in alteram progreditur partem ut in K. posito KX logarithmo numeri CX. erit enim rectangulum MAX aequale spatio AC 4K A oHX C Concludemus ergo generaliter. Rectangulam sub numero primario (id major quam b. serestion es derosiens. est illo cujus Logarithmus positus est 0) et HX, duorum numeron 2+ 83 200, 2ed -d7) Cp. 194 87171 soi redanda c- ecd + 4 0( 1. 512829 512829 4615461 1025658 410263 1025658 5.12829 2564145 extremorum PK, βT differentia, comprehensum; aequatus spatio Zucadrilineo T β Y X F, dubsa symptoti portione (id est quae aequatur logurith H logarichmo numeri (3T) arcu curvae Maqus ingens est consensus inter dimensionem ffigurae numerorum Sinuum ad arcus applicatorum. Utraque enim metri omis ope rectangulorum humsod, Utrius que enim area perpetuo 2e + 40000000000000 Sinuum vero radius circuli generaboris. Caeterum figuram Logarihmicam hactenus quod sciam quadravit nemo. Possem ejus tangentesdefinire, aliaque multa singularia circa tanti momenti curvam annotare, i 4ne 630000b00 nisi ad rem tantum pertinentia dicere constituissem. Nam unque pulcrae 7594996671664 abstimnissem hac propositione nisi ad sequentia demonstranda, et 21nc1 40000003 24487 38161513 Regula haec est +21d 2051316000000 788980749723 1262336250276 KF, et duobus numeris extremis βT, K contento: Q. E. D. et LMvel CH aeq. ab est a g Scholium ad logarithmos applicatorum, seu Logarithmicae, se et figurae peadet untasat pladet unitas assum gura 2 +. 5259871664 le quae recta constans hic est numerus primarius; in figura ren gcdr 2c5d methodum Logarithmorum inversam, id est inventionem numeri ex demonstrandam dato Logarithmo conferre iss animadvertissem Ex datis Logarithmis invenire Numeros sine Tabulis Unitatio et si pluces unitas Sit B. numerus primarius, paetV cui p Logaritimus dedimus O numerique quaesiti logarithmus datus Unitate minor sit X en aequ. L + ei pa vel tistem positis fiat n aequ L- l + B ∞ l es eritque numerus quaesitus ( 1-n vel yt o