# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068202:0045 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068202:0045?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 2 # Folio 23r, page id 00068202:0045 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068202&page=45 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068202/jpgs/default/00000045.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine # Lines: 73 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. recrema gtr neum est: quiDuols punctae gravitte in alicujus vectis rectilinei extremitate posita aequilibrium faciunt, si sint eorum gravitates in ratione composita ex aratione distantiarum ce centro gravium directa, et centro aequi ratione distantiarum a centro suspensionis reciproca Et Hinc corollaria consequientur quorum veritas aliunde comperta est. Nimirum in ein casu parallelismi linearum directionis seu cmmunis staticae, cum distantiae a centro gravium sint infinitae, det inter se aequales (hoc est differentiam habentes differentibus incom adeo parabilem) restat sola ratio distantiarum a centro suspensionis reciproca idem est in casu aequidistantiae a centro gravium centrum In casu quo punctum suspensionis incidit in punctum collocatur in centro gravium oportet gravia esse magnitudine 1C pond aequalia, nec momenta quicquam faciunt. Imo revera puncti suspensionis nulla amplius ratio habetur; et quantum accedittari .Est tamen in hoc ex calculo, dem Vando subbilis quaedam difficultas, nam sicentrum suspensionis fingamus dee tum repellitur extra centrum graviem, pon res non procedit. An ergo dicemus, cur nulla ea axioma ratio cur alibi potius hic supponi debere. aliquod fermatii non esse verum. Gravia duo aequalia D et Gnon nonquiessere nisi medium eorum incidat in centrum gravium. Nam etsi modo cadento posin po- Sed ubi a punctis avitur, jam magnitu conatus ad centrum graoium tendendi non sunt ut gravia, nec corporum vires ut magnitudines, sed puncti cnjusque momentum ex gmeruli checremate natur tamen eviescent. quaeri debet. Et primum quaerendum momentum rectae, et plani et eu et quadrati et cubi, quia his complentur aliae figurae. quanqua nec hoc necesse sit, quia sunt tuac tautum rectis quadralis planisinfinite patois opus Fermatim potet esse pondem recipoce utrangulos modo explicato sequitur Robervaleu ratiocinatu qua Episto la et ratiocinatio se B Quia si potentiae B et Caequales, et angali directione ad vectam EA, DBAaequales eut vis aqualis et in aequilibrro seu opposita quam examinemus; sit in B et F dupla. si brachia inaequalia et anguli aequales, ut ec potetitiae effectus erit in diqualis q. pt pro miniori practio major. Supponit praeterea autor noster sis Si eada sit potentia linea directionis et centium librae nihl referre quod sit brachrum seu per B eodem modo trahi, sive in F sive ni C sive in G Hoc puncisium ait Rsbervallius tacile ab autoribus assumi et ab expliientia consit reciproca si potentiae sint perpendicularibus ex centro in lineas directionum ductis, fore aequilibriam Hir jam Robervallius probat generalite ermatius (fol. 147. negat hoc principium Robervallii quod potentia eodem modo trachat p in G vel C vel F esse verum dignissima res . at ne examinari. fortasse vera eint si gravis inter descen potentiae eadem sempe maret linca orrectionis ud axes fixi L et M e cirea sug tentra acti funibus trahant puncta Bet C, at forte seeus in motu libero, grave enim agcendium aliquod tendens ad C affirum, gyrando circa A, non maner in recta cMM veru theorum sed mali fuit calu que par Seu com