# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068202:0143
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068202:0143?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 2
# Folio 72r, page id 00068202:0143
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 71v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068202&page=143
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068202/jpgs/default/00000143.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine
# Lines: 84 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

lucus paciolus vel de Hurgos. Sepulchri Minorita ed. venet
94 et rusus 1ere cabil. suma Arutiu et Geometrro C progcortiom
mprmis ternantum srsatium quem vossius allo
perpatamlitat. Cilat ex
ad aum 14ao, e pulatserum seupsessede Alyelion exrecentiontur, et sua
ex ipso hansile Lucam. Selcataim ut lucus esse Arabieum none
agulo falsi. Aoa, noumal quadraloquadhalum sed relatu pumm secundastertu
rarduum nouigule leonandam pospuriensem non pisamum
Lhaci schenbelius Qt jac pelelaim 554 scuipsere de Algebra.. 1d. Buteo
lontica isique vocat qquadraturum cilat stephanum de rupe sun danensem quide en
sit
an
petru Mionum Eprof. sanimero 1567, 1didit Algebam eut
res
li sa jarpsisse anle zoamos laudat Anglum Rrich. iventoorte (ex
Gallica
Il
Tartalea culo nut sardano memini e nominis t) et serpiouem fcirrem honopense
et aut hari- floridum vereum: Racs. Numbelli, eg ostendit in
Let
alia reductionem Reductionem quadralus id binas quadralieas opecubre, menemterra
palus Romus pel 170. Pernandus suliguacu 145C Ex Anglis leonard
digges in stratiotico 1579 et Robert Record 1552
epela primus cognitis et sincoguilis hotus dedit vocarie speciosem
veru est literis pro secundis et tertusradicibus
etin usos suteonem de alios pate viela. Sed pro incognglis latitum
Arithmerium
quadralocubus villae cum dio sauto est non quadratus cubi, sed quadratus in
c
Tubum hoc est surdesosidus
. cub. sed ougtitredus re
brela scubebat Oistincte Aquadrat
recepta brevius; A9BC notas consonmnlibi
tas gocalibus ut vieta idem ongtetredus copendiui causa summus vocul Z. differentia
rectausulm AE A sumum aj vadruloro Z differentia quadraloro Xc
unde mulla primo aspectu apparentu quaelalias non aeque
Constantes laeras cut
intiales eorum de ibus agitur
sope, varipbiles viausculis
rssire literas adhibere
Woallisius majusculis designo
nyhtadus raio it ultia quadimticas negeigil
c. 1B in invenienda commune mensura, ejus
residuu major est dimidio divisore, potest pro ipso sumi ejus complenculu
crudites falsas et impossib ils
usilis observad rvalls)
et cum ipso similiter scedi
in exerest si sumero sa aequatioum sape occuniunt difficultates
praegertum
in prima secundaque figura reperenda. Nsec enper conciudere possumus ut n simplii extra
ad divisore
stione lor esse figubrs radicis, quol punctationes. Nam interdum coefficientes inferioris quadus
raesertim cum multae et cungur sunt tantu influere possunt in superiores punctationes it primas
fortasse etiam secunda e etia non possint dare figniam, pro radieae, quod vocalit derotationem
in erdum contra coifficientes negatioe intantum compensare posunt affirmativas, ut necesse sit
ero
suple resolvendi, inofigere sinitationes plices hui nultluribus figgris intialibus radicis
ressiondentes quod quicunt alici padem. Caepe corfficientibus existentibus multis et magnis
interires gradus fimit summis considereiores in extiahendo, cum b summus plerumque ita reductu
sit, ut ejus coefficlens non sit nisi unitas. Multar alia obveniunt,qua aracitatens
dughorcto  Hartioto multa pporepta
yoccuriam facili X obvia hactaoe utor ut rudiccus lentem
saperatis evelient, quibus ut obviam eatur in vieta
ve 1 vel 10 vel 20o vel 1000 C. si exammando quando primum excedu incipiat
dagtur. Ego veru (n
homogentum comparationis, et infra illa assuntum irdicem, est quae assum deberet
Optum est ppro sudis radicibus quantatalibet ex incluso reduciere ad rationalitatem
 pro 232. sertbous potius 234, ila stutua apponet in sunt inter
mensurabiles
Meorematum e prblematum mnnlysice expressorum, pro operaonu compendus
Ouglitredus nutus 1573 obiit 1166, at Harriotus natus 1560 obi  162, scuipta
allimus
tamen omgnbredi prius publicila hinc Hanioti inventa ei ignota, et seruitue est victa ongetreous
radices merutivas non considenagit. At bene barriobus. Harriori posthum troctatis tatine)
a vallero Waner, editus 163) qu, hulo post vughtredi tlavem
furdamenta jecil quibus sua supereruxit santesius ipsu non norato. Ime uibus
fereor inquat wallisius ut tota superstinctio Cirlesii extitura fuerit
copanlt aqualiarre, ut summus fernum non habeat nefficientem nisi+I
incognita pont
clerina parte aequalionis cognitam ab allera prosuu thrredi literis in ajasculis adhibet
punuscullas qua minq spatri occupant. repelit radice ad exprimendappolentia, ut aaa vela
con
eonues in strali olico a. fot hombell.) Cartesii Algebrnvel Geom publirata
1637. nontin Gullice, tilue vero 629. et 10s9