# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068202:0282
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068202:0282?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 2
# Folio 141v, page id 00068202:0282
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 140r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068202&page=282
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068202/jpgs/default/00000282.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 108 lines, status machine
# Lines: 108 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Hon Fab. Thy(. Tract. 2. lib. 4. prop q0
Extalabile est quicquid ex duro velliquido
pt fieri spirabile Talia sunt per se, humor
ad omne inflanim abile est, quod vi caloris tater
tralitum suppeditare pt in quo partes ignis
cum partibus humoris ita conjunctae sunt, ut hae
prius avolantes praea rarefactione hoc enim
humori solenne est fanant, ut, metu vacui
partes ignis colligantur Nam flanima nihil
aluio est quam halitus accensus. Aqua est in
flaum abilis quodammodo quia si modicum
humorem in iiculentum onem griccas, videbis
crescere flammam, et carbones humore asfergu
in istrna ut magis ardemt. Quaedam
calore lento fuuit crassiora, forti plane ex
halant, quia plus limmoris inest quam ad duri
tioeni concilianda opus. Sed ille tamen humor for-
titer implexus. Mercurius totus pene est terrat
frangibile est cum resistentia a impressa vi
superatur (a potius cum rita ceter estictus, ut so
lutoem non ex pectet lenta) remneus partum
fractar motus est caam flagoris. Hinc non raro alique
ligni avolat praepter inflexionis vim. Haec enim
tantus fragor. Vitrum ob defectum himoris infle
Minon potest, et terrestres partes secundum linea
serra, est a. linia instrumentum ex duro cha
libe, asserum ob innumeras lugas quibus distinguit
(comminuere est partes  dividere grumuendo totum
Fictile vel figlinum est, quod prae siccitote fiar
lexile.. Huc revoca et Osso fragile, quod ad
instar ossis frangit, os autem habet singulare
flexum et fabricam, ingularique modo divi
ditu cum frangitur relinquantur enim quaeda
quasi acus, quae insitae malio segmento vide-
bantur quiais ut plurimum utrinque untrati
in est ab utroque modo, fibrae inorbem potius vae
spiram quamsecundum lineam recta eunt
His addesquamadsum vel syuarneum quod
 per quamas dividitur, ut petristilbe vulo
cera  plumbum facile flectuntur, qiannt
tum habent humorem, eumue liberiorem, ut faul
posrit de cavitate in cavitatem traduci. Hinical
potentia tensorum est, et reduicitus ad arcum. Ab eode
tinnitus vitri dum frangitu Hinc trunco rupto
rectam sunt sitae hinc farte solvitur plcxus. Ut
ptr ac teritur facile tum quia humoris defectu
cinata et vitrificata non inflectunt sic et infilo
ob liberos in longum meatus aer vel humor
facile discurrit. Ita et in ferro fucto, quia
in longum pori producunti, porro in quibus
flexione oritur compressio ex tensio (aid est
ubi ex uno loco in alium non potest humor dis
currered), huc sequitur  restitionis ceonatus
Hinc ligirum viride facilius lunatur, quia maa
facilius per meatus discurrit. Ora quae hoc secum
do modo flectuntur haberit meatus in longum
productos: ferrum stemperari debet ali humido
in fissei ligno. Hunc situm ex perspicuitate evinco tragilin stvariqus
Legnum teri 6. pt, sed frangi. Quaedam teri pos-
sunt sed magnavi ut marmor, utrum glacies.
quaedam manu teri possunt, ut pariis sicca foli
mx. quaedam non rumpuntuur per flexioemo
sed tractionem, ut funis (apropre ruptilia +) Fin–
di dicitur quod plus dividitu, quam divideris dividat
sa elegantera) Etiam caudices herbax tritici, can
nae folia, itafissicia sunt, et quae nutriunti
quippe ductis in longri fibiis Nullum molle
est fissile (a uno ha opsi caudices, ite nerviis
secabile est quod citia imminutionem vel
tritum dividitur, (a aptius: Tissile est quod plus
dividitur quam dividens dividat. Secabile quod aeque
Teribile quod minus D. Hinc quae secundum longitu–
dinem fassilia sunt solent esse secundu la–
titudinem secabilia. Mollia possunt secari fito,
dura ferro acuto. Serrabile est quod serra
dividitr, sic lignum, sic os, sic Capia duplex
est serra prima deriticulis armatr, in altera tenticulor
loco adhibetur lapis arena durissima, sic vulgo
settantur la judes, quia arenae multiplicato attrictum
minucter lapis. (In eo igitur consistit haec divisio
quod seu conceptus serrabilitatis quod fit non ustam
insertione divadentis. Quam extrusione con jungentis+)
porro ferrum lima dividitur, ut lignum
longam et parum crassum figutam uam alias
compressionem extratantes partes, vel alias rece-
plas, vel subliliter iivicem commeantes tande
omnino non restituit ductilitas est, ab hrumore
ai et igne, abillo flexio ab hoc tenacitas
Hinc ferrum caudens ductiles ipsum vitrum
ubi ab igne molles, il Tratibile est quod
lorqueri pit ut lubet, corrigia filuriais lona
nerog, viscum massa. Commuassabile, quod
in massam ne st, farina, areua, calx, cera mol
lior pix idem pressivem malitur, nec se re-
dessibie est vel ex prepsidne, velsaltem pressioe
sci meatus pressione contratiunte imaressibile
quod figuram admiddit, ubi lmnoque x tenacitas
Aeri valida vifigura imprimi pt. ligno figura
male imprimitur in lana carne, spongia, quippo
se restituericibus non manct. Item ubiseparari non
possunt partes sine titu, n glacie vitro. cilptile
vero figura admittit per detractionem partu
Formabile est quod figuram facite impress am vene
servat, ut laca Hyvanica, aes. Tiingibile est quod a
tinctura perrueori pt phopter laxiores poros si
corpus siccum est, ut finctura adhaerescat
in tinguntur parmt. hyphacioput. mih
 mo it bitium, quano mei ex