# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068203:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068203:0001?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 15, 1 # Folio 1r, page id 00068203:0001 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068203&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068203/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine # Lines: 110 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Conicu pascaliana Auto loca allips Parabola Hyprbtar Ellipsin stubobolam focat quia in se ncurrit paratitum ncipit A_ A cB Verticaliae velus Ellipsin sed infunte ab hinc in se rlcurree. Hyperbole revera norata linia curva i se rediens, sed duae. H X Elliphis vel Autobota FG parabol. q sectian R D Hyperbota. As. verticalis Hyperbolae paralleli superior, et infenior quae in parabola in urum coi rendit A Reclius Hyperiblat pro un omnia quod cum ex considerata ne lecta B C circulus centro Eu infinite distaris una quam movetur recta AB patiens conben planum planum secans Hse du Ellipsius pis AB. sed verticatibus duobus paralle cum intelligi potest un A inferiori saltri ex ex diam respondenti superiori A exia s et aum qui casus dat Hyperbotam unde hil refert AD per axem A transent nec ne. Excipe hinc unum easi quue duo verticales habens bsts, infinite parva stantian seu gal coincidunt in mum extremum, seu ipsam generatrices ut AC. et tunc superbola degeverat in parabola usi Ellipsis etim in para bolam, um AK est infinita et AH finita praxalletu ipsi AC, sive genircus in puncto FG parabolici curvam in G. et splam CT leg ab ipsu AT. eodem modo in caeteris tegendi consideratione circulo, aut in circulo Theorema singulare statim ei respondens apticum in caetris sectionibus ope hujus considerationis habebis, et pleblemata quoque solves verbi gra tia minimum fangentes ducere, ea dalii positione q rectis AB CD, EF, GH ad ens ex puncto datoL. ad angulos datos ducere rectas 2B, LD, LF, 2A, rt ut voturcesuta Lb BL et LD, et sub +F et L H sint aequalia aut in data ratione, quaentur punctu L. aut ljus locus qui Lonica. est problema popu quod dascalius facile reducit ad sumu hexagramum et eju oste ad Conum. superficiem que id plinum nulli verticat Parallelum. verticalis est aliquis AB. AD AE s siva rndius opticus guia legit vim Ed e erit sectio parabolaqu verciculis AG4, seret ips infuilte puncto pa Ellipsis sui comparmeatur seut p infinite obisenti Nota ha opti nvlnius Duae vera ales quibus paralletum Hyperborae planum determinant asumplotos Monesecanles sunt quae curvam in uno smoro secant. Parallelae in Hyperbota diversis modis. in parbola una- vitetur Omnis in Geometricis ope situs inveniend ratio ut adeoque sine calculo in eo consistet, at plura simul eodem situ conmplectamum quod fit tum ope figurae cujusdam plures includentis, ubi usque solidorum patet, tum que motus. Sive mutationis. Porro ex molibus et mutationibus utilissime videtur adhiberi motqus mutatio apparientiae, seu optica figurarum ransforinatio non et videndum an eu ope possugultia lona ad potola quou assursere