# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068203:0038 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068203:0038?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 15, 1 # Folio 19v, page id 00068203:0038 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068203&page=38 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068203/jpgs/default/00000038.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 79 lines, status machine # Lines: 79 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. E in 047 7. sed sic: 1.0. una summa Triangulari, datoque centro gravitatis, datur area figurae. porro quod manifestum est, quia semper datis duobus illis aequilibrii punctis datur centrum gravitatis, eorum, intersectione. In tellige haec De Tulmeo plano, nam si sit superficis curva, outarib nasortessi ad habendum centrum gravitatis. In omnibus figu quae bisecari possunt, nonus est nisi uno puncto aequilibrii ad habendum centrum gravitatis, et in omnibus figuris in uno plana non manentibus quae bisecari possunt, non opus est nisi duobus quod attunet demonstrationem tropositionis fundamentalis, eam affert talem. summa spl Triangularis horum ponderum elibra BC. aequaliter secta cuue puncrum ae quilibrii A suspensorum aequatur summae merprendo a C. (seu omittendo primum 8. postea 98e. postea 9. 8. 5. et) aequatur summnae eorundem ponderum simplici in brachium ea ducrae seu per numerum Bradht punctorum brachii A. D. C. seu 3. multiplicatae. Quia (medium punctum A simul conmputandum in finitis. Nam in infuntis uit refert simul computetur an non) Jam Nam summal Ariangularis ponderum brachii BA. seu 7. 0. 4. aequatur altri A 9. 8- hoc co per Dcorema praecedens, abscindatur hoc comtuune, utrobique per lineam DX. et per lineam L. restat amonstretur residua M. et N. post L. et K. abscissa esse aequalia hoc pascalius non demonstrat, quia scilicet id in schemate apparet, Sed ostendendum ita semper eventurum in quolibet exemplo. et ratio haec est, quia in ineunda omni samma friangulari primum anfertus ultimum, deinde ultimum et penultimum aufertur ergo aufertur summa trimgulas contranando anfertur tota summa rect Triangularis semper summa Triangularis alicuu ab eodem latre incipiens bradii ciunuedam a C. assumti, et quidem an quidem semper aequalis summae Triangnemm oppiositi brachii si quidem sed brachim sit trachum aequilibii, quando seu quando punctu ad quod in generanda summa Priangulari Totius perventum est, est punctum aequilibui parro si ultra pergetr residum in ea totius summa triangulari facienda, non adjicies nisi summa triangulais oppositibrathii merpiendo ab eodem puncto aequilibius ea ergo aeque ac quod adjectum est omittat, et quia non generati, id quod vi– summa triangulari totius restat, abjectas summa triangulari bracehii oppositi nisi tot fact totes assumto summa simplici, quoties ultima aliqua termini oppositi bradrii abiicidi potest, eot autem abjici possunt quot sunt et totes quando ad punctum aequilibui perventum est nihil amplius brachii allius i quo inceptum, abjicitur. Ideo id quod in summa triangulari totius repat abjacta summu Triangulariuorum brachii toppositi, senpotur nondum eam attingeado) id est cotres sumta summa simpeex quor sunt termini factae abjectiones, seu quod sunt termini abjicibiles, id est quot sunt, et ad huc semel (nam prima vice ndhlo abjiciti. Ergo sic quipiendutrat regu theorema pascalium, ut monstrat demonstratio scilicet toties, qu sumend mullipbicandam summam simplitem in mimierum punctorum bradrii a quo inceptum, addito uno quod ut dissimularet pas sa issimulavit pascalius centrum brachio illi coputando, quod tamen compulari debet neatri. Argumento id est non fruisse ei clara claram ejus reo demonstrationem tunc ei ob oculos non fuisse. Sed operae pretium videtur inveu nostrum quoque construere theorema, si ba libra divisa sit in partes inaequales sint autem pondera aequalia. eo casu manifestum est sib ram esse biseciordam, sed videt, tamen Xt aliud theoremn construi posse imo faltum est, bifecari possi, alio opus est theoremate nam ut patet in fig a Bisecai quidem ita patet esto sustentaculum in M. si nullum intercedat C, seu zero at si hoc intercedat in effectu ibi pondera devinunt esse simplicia. Quod elecantissime est considerationis nimirum cum antea ut infig. libra fueri aequalitm Partium pondera vero inaequalia, resu nunc invertamus ut in si ibique libram dividamus in partes ondera sp aequalia, primum utque inversio procedat rectius. naequales 1. 0. 2. 0. 3. nunc in E. faciamus pandus ax pertinere ad librae partem sequentem perlinere ad pondus sequens uti semper pondus pertinebat versus centium ulrinque quo facto fiet, nulla alia mutatione ut quemadmodum antea nundus partium ponderum superabat unitate numerum partium bibrae ita nunc numen partium librae superet numerum ponderum; sed quia inde duae extremae partes sunt vacuae omitti possunt calcuilo non variato, et ita rursus per consequentiam salvis inversionis legibus ertuit tamen numerus ponderum excedat numerum partium, untote Jam, notabile est, qub 0 repraesententi in partibus librae, in effectu idem esse ac si duo pondera quorum unum, ex parte aliqua veralibiae, alterum ex imagmaria seu ) ero suspendi- tur reapse intelligidebeant suspensa ex punctolibrae eodem, unde reapse eocasu falsum est cibrae pondera omnia esse aequalia, ideo eo casu non procedit bisectio, ut in exemplis e ete apparet me initro admirante, ante intellector Casum ponderum inaequalium reduci posse ad casum ponderum aequalium modo parles librae reddantur inaequales, ad est ipsis inter causam. Hinc observatio est mirabilis us tllie oce Ter ste caut t ia aum du viao disi sunt fractiones, ad est rero vicissimcasum partium librae inaequalium reduci posse ad patium liore sipueri