# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068203:0043 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068203:0043?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 15, 1 # Folio 22r, page id 00068203:0043 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068203&page=43 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068203/jpgs/default/00000043.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 104 lines, status machine # Lines: 104 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. eteno eone Ditiogonium et ufiguum eu laledu duoj eractum agis siu plam) hon Hontale basis. applicatae sunt rectae intra figuram ab uno extremo ad alterum productae, lateri ad angulum rectum Orthogordii lateri ortho gonio (sic enim generali nom ine tam basiu quam axin appellare lubet parallelae Ordinatae 4 icta alteri perpendiculares. later; ducuntur ad quod sunt perpendicutares Ordinatae sunt applicatae latus s quae latus cur applicatae sunt in partes aequales dividunt. Appli Ordinatae sunt spplicatae ex Applicatae eis Catae Hgpotenusa rthogonii vel Iuclinata est reliquum om residmum perpheriae orthogomi deanto latere erecto et jacente. Singsnedisunt applicatae lateri cuidam orthogonio, ludinatam dividentes in partes aequas, suntu vel sinus ad axem vel sinus ad basim sinus applicatae sunt abscissae. Sujus versi super ad latus nuu sunt temper sinmum rectorum ad alterum versi, sunt rectae inde a vertice aliquo sumtae per se complementum ad re latus applicatam rectanguli circumscripti seu rectam lateri orthogonio a quo abscissi sunt snus versi, parallelam et aequalem. seu suu versus constituit suum latus orthogonium, si _ singi rectis ordine respondens, ad alterum latus orthogonium, iiti ordine respondenti addatur. Jam crisiua inde ortum secari perpendiculares ex quolibet plani onthogonii puncto eleventur uprisinatis seu planum orthogonium datum intercepta, appelletur Ungula, et si idem inferius fieri intelligatur, erit ungula duplex inter daas quod scilicet inter diras sectiones interceptum est, hujus ungulae superficies curva est quasi cylindracea, si inclinata sit curvas, cujus basis scilicet curva dicta, sed supra truncata Est autem lengula adit Ungula Basis, aud ungula axis. Nota Hugenius in dis tract. de Hocologio oscilla- tionis, ubi de centro oscislationis, eadem ungula ulitur post pascalium, sed alio vocat nomine Cuneum scilicet super figurae abtrissum, et perfectiorem nonnihul reddit seu generatiorem pascaleus demonstrationem assumit enum etiam quae Tilinea non sunt modo planum trapseat per eorum tangentem. Pascalius ait aquirere se ut planum isecans angulum faciat 4) graduum ad planum figmae, idem retquirit Hagenius aequari abscossam ejusmodi Cuncum basi in distantiam centr gravitatis a puncto contactus ductae. Faelerum pascalius demonstratio est facilis tangens ite haberi potest pro libia, fulcro rectae omnes ex signra in Quaelibet puncta figncae seu exisua rectangula pro. ponderibus, rectae ex quolibet jam idem est productum, sive summa omnium ponderum, ducatur in distantiam centri gravitatis a fulcio, sive singula pondera in suas distantias, summans omnium colligat. Utt jam Singula pluncta ducta intelligantur in distantias suas, erigentur prismata super illis, alti tudine distan trarum, hec pripunta omnia simnt praecise complebunt cuneum istum, quia enim planum est paycilus inclinavis plani secantis est 5 graduum, ideo punctum ununquallibet aqui distat a plano serante per liviizontatem, et per perrendicularem horizontales autem sunt rectae quc erectae constituunt pusmata illae infinita haec autem cuneum, ergo omneque, illae horzontales sen distantue a fulero constitum cuneum. Caterum puscalius ungula sua itaaliti rotetur et to planum orthogonium circulaxem secan intelligre siguia tams northogonium lam quod ungulae balis est, quam quod semisolidi per planis per axis ordinatas perpendicularibus sectiones in angula erut triangula, nempe t dixi fiat ungula ad semiquadrata ordinatae, sectiones erunt semiculi ordinatae, at semicirnlus ad semiquadratu trasseuntibus ad planum figurae oi est ut aicus quadrantis ad radium. semper ergo omnium sectionum solidi asermisolid geniti, ad quamlibet sectioneom lingulae erit latio eadem, ergo eadem ratio totorum, pempe quae radii ad Arcum quadrantis, eadem et superficierum curvarum et distantiarum centrorum gravitatis axechiusque solidi Ostendit autem quod notabile est, inverso modo distentim centr haec soerdorius et superficietum, ungulae ad geniti, resse ut radiam ad arcum quadrantis et vero distantiam centri gravitatis angulae ab axe esse ad dist lngulae ilem superficiei ungula centr gravitatis Geniti item superficiet genitim ab eodem axe est ermnirum dimensione areu quardrantis est ad radium. ergo sunt in inversa rave figurarum. Hoc ipse non annotat nec reflaxione aliqua signat, cum mereatu. Eadem autem centra gravitatis ostendit esse in ipso ab axe esse ad distantia eno trilmei, et aaequi distare. a basi, ita uno habito altrum habetu Methodus unica quaerestat, peficiendi supplendique Arthmeticam infinitorum, mili videtur haec esse, ut quando Radices intercurrunt, quo solo casu cessat calculus ejus loco numeri quodrati ejusdem naturae substituantur; v.g. quaeritur summa hirum radicum ha linearum ita crescentium, ut radices numerorum Aritimeticae progressionis, si hoc quaerendum sit per arithmen tiam infinitorum, sine consideratione ipsius figurae inde ortae, fieri posset hoc modo: Qaerendi essent numeri quadrati, rgnto. aliquot, ii nes quatuor plaresque progressionis Arithmeticae quonum radices in mineris habentur, hae radices summari poossunt, idque fieri potes pluribus exem- plis, unde apparebit an aliqua summae ineundae ratio possit haberi; et nn qua inventa facilius per haec experimanta, facilius invenietur demonstratio. Ecce quomodio Experimenta poissunt esse in Geometria, cum enim sint in Aithmetiea, erum et in ptiihmelica infinitorum ex una Si in semicircalo drameter ductis ordinatis diatur dividatur in parees ait ergo et in Geomchria. aliqua diametri extremitate ad quodlibet punctum, quo ordinata aliqua circumferentiam attingit ajo chordas ad ordinatas sic enim appellare lice, esse ita Ajo quadrata chordarum ad differentias duorem cordarum inter duarum quarumque chordarum puximarum (aut quomodocunque aistantiam rectae seu chorde ducantur comparata quas appellabimu Chordas ad ordinatas. quadrata, esse aequales differentius, inter quadrata quaruncunque aliarum propimarum. (aut aeqeodem in serie numen distantum) seu quadrat serrem omnium quadratos chordarum omnium ad ordinatas, alidine quo sunt in figura maximum esse pg Arithmeticae progressionis. Hinc sequitur: Summam omnium cunsi sumiur su umimo chordarum ad ordinatas, usque aeqrari para semiparabolae, cujus basis est altit basis chorda omnes chordae sunt duplas applicatarum, videndum ergo an ex summa chordarum ad ordinatas pra inveniri possit utuma ipsarum ordinatarum sed hocfien non posse, feccile demonstratur fig. 1. ubi semicirculus ABi. jameter divisa in punctis d. ordinatae DE. Chordae AE. quaestio est au chordae possint o ae de renrtis sm Grega Figure centrobarylae sunt, in quibus pondera practovum linees discat repraesentantur, quales sunt Ungul. Pascaliana cuncue rugenianu, sintet plano i gor aneiea ue Pascaliana, et Cuneus Hug niunus bisecantur planet per punctum aequi librii transeunte ad fulerum perpendiculare: Eeutella nostra habet hoc longe amplius, t omnibus planis per punctum aequilitrii tia seuntibus bisecetur. Hi feletur in pacis dipsimiles ratio, quiu duo plana duplae angulae