# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068204:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068204:0011?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 15, 2 # Folio 6r, page id 00068204:0011 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068204&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068204/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Praterea non video, cur dicatur his divisionibus et entractionibus problemata resolui per accidens, siquidem hae operationes eodem modo se habeant ad hoc genus Algebna ac vulgares operationes Arithmetica ad Algebram vulgo notam. Quod audem ad simplicitatem methodi ateines nolim fractiones et radicales absque praeuva reductione semper resolui in series infinita. Sed obi perplexa quantitale occurrunt, tentanda sunt omnimoda reduetiones, suve id fiat augendo, minuendo, multiplicando, vel dividendo quantitates indefinitas, sive per methodum transmellatoria cunque latio Leibnitii, aut alio quous modo qui occurrat. et tuncresolu inseries per divisionem et exceractionem optime adhibebitur Hic autem praecipué nitendum est, ut Denominatores fractione et quantitates in vinculo radicum reducantur ad quam paucissimas et minime compositas, et ad tales etiam quae in sercem abeant citissime convergentem, et si radices neque convertantur in fractiones, neque. deprimantur. nam, per Regulam initio alterius epistola, extractio altissimarum radicum aequé simplex et facilis est ac extructio radicis quadraticae, vel diuisie, et series quae per dicusionem eliciunts solent minimé omnium conuergere. Hactenus de Seriebus unicam indefinitam quantitatem involuentibus locutus. Lum: Sed possunt etiam perspecta methodo serres ex duabus vel pluribus assignatis indesinitis quantitatibus pro arbitrio confici. Quin etiam benesicio qusdem mechodi possunt series ad omnes figuras efformari, Gregorienis ad circulum et hyperbolam editis affines, hoc est quarum oltimus terminus exhibebit quasitam aream. Sed caelculum hic onerosiorem nolim hubens subire. Possunt denique Series ex terminis composilis eadem methodo constitui: Quemadmodum si sit Ya a = ax +X ordinatu applicata curuae alicujus, pone. aa a. = 2 = et ere dinomio 2E -Xd extracta radice, prodidit Z+ La= 8aa = Xc. cujus serrei omnes termini quadrari possunt per deorema jam ante, descriptum. Sed hoc minoris facio quod ubi series simplices non sunt satis tractabiles, aliam nondum communicat a methode habeo, qua pro lubitre acceditur ad quasitum. ejus fundamentu est commoda expedita et generalis solutio hujus problematis: curuam geometricam desoritere. quae per