# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068212:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068212:0005?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 19 # Folio 3r, page id 00068212:0005 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068212&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068212/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine # Lines: 49 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hinc Cartesins aliquando in Epistolis observavit Archimedemqui ope talium nationum sua pleraque ad invenisse videtur, etsi fortasse ad Calculum 4 nostro more non ope talium notionum sua illa pulcherrima theoremata invenisse credibile est, quae demonstrationibus ad absurdum deducentibus evicere t quas quibus simul et secu ii certitudinem manifestaba et artem occulebant. Unde eleganter alicubi notavit Cartesius Archimedem velut Metaphysicam quandam exercuisse inGeomesria reta Geometriam appellaret) qoinam nostris vix quisquam veferum (si quadratricis autores si id (demtis quadratricum tractatoribus) promovit; nostro tempore Cavallerius a Methodum Archimedeam resuscitavit, aliisque longius eundi oceasionem dedit. Et sane ipse Cartesius, cum Timpatesxcleidis alicubi fiaxit Cyl circulum esse polygonum regulare infinitorum laterum, eaque ratiocinatione ad usus est, cum de Cycloide aegeret; et Hugenius, a aliius ipse in opere de pendulo, cum soleret sua confirmare rigorosis demonstrationibus ronnunquam tamen vitandae, prolixitatis causa nimiae infinite parva adhibuit; quod etiam nusserrime, Cl. Lahirius fecit sed interim an status ille transitionismomen taneae, ab inaequalitate ad aequalitatem, a motu ad quietem, a con- vergentia ad abo parallelismum, qui sclicet in sensu rigorosu vel simili ac metaphysico lacere cabeat, seu an quantitates infinitae, et extensiones infinitae atque insi aliae aliis majores aut infinite parvor aliae aliis minores, sint reales. fateor posse in dubium vocari: et qui haec discutere relit, delabi in controversias retaphysicas de compositione continui. a qua quibus veteres seometricas dependere non est necesse. Itaque sufficit sufficeret ergo pro indefinitis quantitatibus infinite nise parvis Equidem illud certum est posse aliquo modo concipi magnis infinite magnis lineam interminatam, vseluti si rectam diras locum omnium ponctorum ita sitorum, ut parse intercepea pun sui ad duo puncta data situs unicorum; ea recta utique erit dato interminata sed an vere unum totum sit, dubitari potest sedeae et ei si ab una parte interminata sit posse aliquid sed an sit Recta hujus modi inter unum totum sit quale incelendum referri potest, seu an possit refetri uhinqterminatum adjici. Et certe Archimedem et qui ei praeluxisse videtur Cononem Caramuel. teu sustineri queat ete in computum quam hoc loco disentere non est necesse.