# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068212:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068212:0007?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 19 # Folio 4r, page id 00068212:0007 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068212&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068212/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. erit aequatio localis ad parabolam ax a XX = ay, quae in quovis ejus puncto obtinet. jam A1X eA 2X vocentur X et (X) respictive X et (X); itemue s 1X, Y, et 2XY respectioi vocentur (7) et y y et (9) sam A1X sit X, et 1X Ysit q et ex puncto NY in majorem outam aliquam ordinatam sequentem 2X2Y, demittatur recta normalis 1Y. D, et q 1X2X, quae est differentia inter A1X, et A2X vocetur dx; et similiter p D2Y quae est differentia inter 1X1Y, et 2X2 Y vocetur dy Et quia Y = XX: a, erit pari jure y+ dy = XX + xXX dx + dxdx: s= F2C et demendo ab una parte y, ab altera XX:a restabit dy: dx = 2X + dx,: a. Ergo in casu qo quae est regula generalis, exprimens relatio rationem leter differentia ordinatarum adt abscissaum ad differentiam jam ex postulato seu producta chorda Y.Y abscissarum, (ex interceptam, inter occursum et atscissamt xrax jam p axisperte quia ex postulato nostro licet una ratiocinatione complecti tum casum quo e 2X magis magisque admorem ipsi x punctum tandem ta ipsum rectu ordinata 2X2Y, magis magisque admota ad in parinanentem 1X. Y tandem in ipsam incidit, patet hoc casu fore dx aequalem nihilo, seu abjici sebere, adeoque fo patet (1Y sit tangens cum fore dy. dx X: a, cumque eo casu 1X. Y ad i ut 2X ad a. patet etiati fore TIX ad 1X Y ut a ad 2X. Hinc intelligitur in omni nostro calculo differentiali non esse opus ut dieantur aequalia quae discrimen habent infinite parvum, sed omnia aequalia posse sumi, quae discrimen habent omnino nullum Modo ni calculus ponatur fieri generalis, tam pro casu quo discrimen est nulum aliquod, quam quo nullum; et non nisi calculo per abjectiones permissas quantum licet purgato et rationes quantitatum non evanidarum purgato quantum licet purgato, tumpostremo demum, ubi applicatio ad casum nallius differentiae ultimum facienda, est, differentia nulla ponatur Similiter si fuisset s u X+ 3XXdx +3x dxdx + dxdx dx = aau + addy, seu 3Xxax +3X dxdx + dxdxdx = aadque, vel, 3XX + 3xdx + dxdx, : aa = dy: dx pro ratione evan tFX 1X1X: 1TIX. unde cum diegimen differentia evanescit fil 3XXad aa x ut 1X. Y ad 1T, X. nim e h caend s aequ Eadimqus locum habetunt, siuquis applicet quodsi jam velimus in calculo petinere dx, et dy ta ut significent quantitates non evanescentes etiam in ultimi casu, assumatur pro dx, recta quaecunque assignabilis; et recta quae sit ad x e e ut y seu 1X1Y ut est ad X. T vocetur (du) ita dy et axassignabiles dus est erjor in actis esrudi torum D. l. pag. 467. lin. 10. nesero quomodo commissus nam prove 11 e poni debe 1 Pu vel