# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068214:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068214:0007?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 1 # Folio 4r, page id 00068214:0007 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068214&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068214/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine # Lines: 86 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Limites aequatio radicum aequationis subicae Vonic ergo ex his apparet, es ope radicum rrationalindo non paucas c elegantes exhiberi propositi determinationes, quae Beannianis multo sunt propiores, ideo rem ordine resumere operae pretium ert. Et primum sit aequatio e Cubica Triradicalis, habens radicem rationalem, eamque affirmativam 1 XX = qX = Y s o cujus ponamus vera aliquot exempla, ut X - 13X - 12p0. cujus radix vera est 4. item X - 15 X- 4B0 cujs adis (7 Falsae A Faciendo XB 2b. fiet aequatio 8b+ - 29b - 7 Eo. Ergo 8b3 - 29b r. ac proinde 24b fi g.. ilem quia Bb- rf 29b. ert 863 pY sive 2b p saY item 2b f Porro 8b2F 29b +r. Ergo pr 5. ert, 8b 29b +b+Y? et fier 4b5 9+ 1Or et rursus ex 9 er 7. eit, ab 1Or 4+ 1r sie multifilcando per +O el 9) quatuo fiet: 2B ti q F + NOr. Habemus ergo tes determinationes, 459. 11. quarum tres primes Jam apud Ruannium habentur. Quarta sequitur ex sexta et nona. Cted t Et qunou underima quidem simplicior, ut nona propior est. Et videtur non posse plures ex aequatione aliqua duci posse de terminationes quam ejus sunt transpositiones sit jam Radix aequationis 1. vel 2.1 haec. X j b + Y - ca + b - s - ca composita ex bino mio et residuo: quae quantitas debet aequari cardanicae etam 13 binomio et residui radicibus cubicis compositae: XF 1B) X +4- 9 + 13= - 12-9 4 Ergo 13) b + csn a p X+ b - ca L ca Y Z + T g. Unde conferendo terminos posteriores -3bca 43b.. (17) aequationum 14 ercs, fiet: b3 - 2bca f et = ca + 3b Fa , 1 1- 4. Habemus et per theorema aliunde demonstratum b+ ca 4. Nota autem ca posse esse fractionem ut in casu aequationis X . 13X = 1210. ubi ca est L. 3 Porro ex aequatione 16, fiet: lepex 3b p AY +b pirca et ex ag. 18 fiet ∞ ab 49. et cati 2. X C. At quia exig Xp 1( ar. hic Y jumqusi 1 16r3 1D Ar. Ego ar X s16r. quod inserendo laelorem ipsis 4Y in aequatione 16, fiei determiratio ex aequatione nempe 8b 12X ca + X 16 16r2, sive X A 1Eca + +(3) 16r et juncta rusus aequatione 23, fiet X F i2ca + 10aY. sine X 29 t (Ogr sive X 3Ca ser + +B) 4Y. Porro pro ca ponen do in aeg. 27. aut 29, valorem eis justo majorem ex 22 fiet X 230)49 + 13) 16r. quae tamen inutilis etsi vera, quia habetur propior in iisdem terminis ex 9. -) sin ex aeg. 20 valorem alium justo mujorem, Reo iea scilicet substituas X siet X2 6X + 15) 16r2 sive oy GX + 1316r. qualis determinatio identicae docum obtines, seu per se patet, nec nisi ad probam calculi esse potest jungendo inter se X pAr, et XH49. quia XA X p =. erit X p + seu X p 3Y; () Sciimus autem aliunde esse XY quia necessario ipsam r. metitur. Quod postremum etiam etiam ad determinationem servit, debet enim X. si sit numerus rationalis esse unus ex divisoribus ipsiusr hr Ex aequatione 17. explicando ca primum per 20, fieret. XZ X2 - X2~ X H Sq3- r 22 Etes sivc Lx p s4. Y. inde p f2 se xp 19. sie Xp 1O q. gt. sd h tolle ninto 313 7 7 negligi potest, cum statum sequalur ex determinatione . sed haec oclerminatio negligi potest, sequitur enim ex determ. A. pam si X pq. erit et p 3 104. ergo et p 3. (3) 4 - etc. Est et ainis valor ipsius ca, in determ. 22. quem etiam in aeq. 17. substituere possumus, et fiet. erfiei Sg - r p y et b - q 1q. adceque (4) Y 1 369 269 +4 27 ergo 24 p 2b, vel B9 X H 89. sed jam video hanc substitutionem in a9. 17. in locuo ipsius ca non esse tutanu simul enim auget et minui. N Arga quia pro multiplicatite substituitur quantitas justo major, minuit, quia pro subtrahente fit idem. unde agnosci generaliter non potest, plyne u augeat an minuat. invenimus ergo ut reclligamus omna X3 p 4Y. X p q X1 4q. XY9 + sDr. XY aut HI Y ut determinationes exaliis sequantur, _ io orima integra rationalis Horum ergo limitum oste radia sive hteralis sive muneralis, facile invenietur. Praesertim si meminerim, ipsam esse debere ex ultimi termini divisoribus, et si quando eveniat, ut plures ejus divisores limitibus omnibus satisfaciant, non difficile erit illum eligere, cujus subuis qui cubum suum qualis ultimo termino minutum dividens cognitam penultimi exacte producat, quod sine utta calculo per pobam novenarium statim sari potest dt inter paucos gmen agnoscetur adhac Alio modo determ. 6. et. aeg. 7. uti possumus nempe 8b2729b + 4b (3r. et di- videndo eb 9 + ab (Or adjicere tamen placuit voniam incognitae in illis valor simplex