# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068235:0017 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068235:0017?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 22 # Folio 9r, page id 00068235:0017 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068235&page=17 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068235/jpgs/default/00000017.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine # Lines: 82 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. April. 1650 scheda sec secunda Appropinquatio perfractionem repliatam, seu rationum expres per cripestigationem communis mensurae si quod tamen nihil refert, quoniam enim numerem post subtractiones residuo rato semper exprimit ratinem appropinquantem vinc putet numeris residuis praefiris diversarum vationem in se invicem ductos, exprimere dare mnueros exprimentes rationem appropinquantem rationi compositae: sed illi sunt alii plane quam qui inveniuntur ipsa ratione composita per se considerata. Unde pates cum omnis reperivi posse appropinquationes alternantes ipsi nempe quae tamen non possint resolvi in fractionem continue repliatam, possint tamen resolvi in frectiones repli productum ex duabus fractionibus replicatis in se invicem. Exempli causa sit major 0 minor quam rajon quam D sit a intiorquam = major quam E. minor quam d et. sitque a aequ. l +. sed lanem posito aequ 2 3 Y n in sreu precc + fieri poterit, ut sit Eoreu n+ tunc ses tunc sit E aequ. a + in A+ L et = sit 24 in 1 e et d s. a 2 1 in A + . si si 3+. une 14 5+ radices e+ n Atque hoc modo oeaequationem etiam altissimarum pr poterimus investigare reducere ad rationes simplices sit pa+9ab + rabb aqu b + 1 a + Y vel paunde quanlibet n a aequ - 1- fier: aequ P c vamlibet rationem separatim tractando servatis aequalitatis legibus etiam numeri utrobique componi utrobique praefixi recte componi poterunt, et habebitur modus appropiaquandi cfaciliusque invenietur progressio Quia cum simplicibus tantum, a. b. nobis res est Si posset a ex altiori aliqua aequatione exprimi per compositum vero ex fractionibus replicatis inferiorum ut per 1+ in 1+ 1. + 1 1+ irer 12 irel 12 2, etc tunc signum esset aequationem posse deprimi nam valor radicis posset per mere quadraticas exhiberi. Attamen ut, omnes illae compositiones evitentur, satius est uni simplici substractioni repentae fractioni replicatae constanter inhaerere. semper euim aliquam progrediendi regulam prodire necesse est, ut autem ex ipsis aequationibus appareat, quomodo subtractio fieri debeat resumamus, exemplum Aa F bb + ab aequ aa. ex quia a major, ponatur a aequ b +c, fiet: bb + bb + cb aequ bb + cc + 2bc ergo bb aequ. ce + bc. ergo unde rediit aequatio similis priori adeoque absoluta est periodus, patetque semper eodem modo absolutum iri et ess subtractionem non fieri posse nisi semel. Alitd: sit aequatio bb + rab aequ aa. et a aequ b +c fiet: bb + 2bb +2cb aequ. bb + 2bc + cc. fiet 2bb aequ CC. rursus faciendo C aequ b+d fiet: 2bb 4qu. bb + 2bd + dd, seu bb aequ 2bd + dd. quae aequatio dimilis est primae. Adeoque post duas, subtractiones redit periodus) et quotentes perpetuo erunt 2 Et serali calculi iestoari unde Y