# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068236:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068236:0011?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 23 # Folio 6r, page id 00068236:0011 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068236&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068236/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine # Lines: 55 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. G Scheda, 1II. de quotientibus replicatis hoc loco- Quoniam divisio nihil aliud est quam subtractu, quoties fieri potest et numerus subtractionum semper debet esse integer seu aggregatum unitatum; hinc pro investigandis quotientibus replicatis orietur talis progressio. Sit aequalio gradus secundi generalis: H Sbb + t ab + vaa aequ. o. ponendo. s. t. v esse numeros integros cognitos et ut et ab. et signa, eorum esse qualiacunque. Facimmus jam + a + b aequ. c. ita ut C sit differentia inter a et b. et 4 significet + si a sit major, et et - si b sit major; et + contra. erit b aequ =c + a. Ergo substituendo hunc valorem in aequ. 1. fiet. Sec +25 a C + saa aequ. 0. 4 + a c + + aa ad instarae qu. 1 + v aa cujus aequationis 4 loco si scribamus: (5) CC + (+) ac + (V) aa aequ. v. 16 amparando aequationes 4 et 5. fiet: (5) aequ. s. (t) aequ. 4 25 ++ Unde ja jam porro poni potest si subtracto adhac continuari potest eodem modo, seu s si jam ponamus eem a esse majorem quam b tunc fuit +a - b aequ. c. Et jam videndum an ab a adhuc semel subtrahi possit b. seu an scribi possit aC - baequ. d. an vero contra ponendo C esse minorem quam b: scribendum sit = c +d aequ. d. sed jam video satius esse sine discrimine cogniti et incogniti incipere semper a maximo, sit ergo a b aequ. c. subflitende seu a equ C +d. substituendo in aequ. 1. in locum ipsius a. fies: sit ergo: sed ita non sutticeret explicari c deberet etiam explicari a, quare sic optime opinor proodemue: saa + + ab + vbliiquo + a + b aequ. c. seu a aequ b+c. b +C (4 fiet :+ s bb + 25bC + SCC aequ. 0 seu 15) bb + (+) bc + (8) ce aqu. 0 + + + V + + bc ergo (5) aequ S + L + B. (+) aqu f 25 +F et (Bsoqu.s. (∞). Rursus videamus an possimus scribi possit ce b +C aequ. d. Soed difficultas progressumo in eo nascitur, quod, si b sit ominor sive subtrahendus, tunc a in nova aequationem inter C et d ingredi debet, si vero sit major, tunc b potius. itaque resumendum in fallor, semperque positoque a esse cognitam b incognitam semper servanda a, et proquediemur hoc modo: (2s saa+ tab + v bb. aequ. 0. bequ. + a = ba qu c. seu baequ +a +c fiet: + fua ef 425 ac + cc + Saa 4 ac +taa ac + aa +v aa tac + 2V vago s+ t +B