# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068238:0022 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068238:0022?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 25 # Folio 11v, page id 00068238:0022 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068238&page=22 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068238/jpgs/default/00000022.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quilibet numer os trogessconis Geometricae aliacius addendo conflatus, diidi potest ex numeris per numfrum ex proximis, Numeris seu ab unitate inerpientibus episidem progressionis eometricae eodem modo se ivicem hrabentibus sive proportionalibus, et praeterea per aliquam potentum progressionis. Unde duo tates numeri c jusdem proglessionis sunt Omnis nameru excupiscunque progressionis Geometrica inferioris numeris adde nam in ipsis meltamsosidum pertia est per primum condivisibiles Numeris primitivus prium periodum quotientium incipientem habent n primo quadra hara coflari poteste stere in derivativis alii procedunt, cujus reiraoem demonstravi. Videndum n hinc demonstrarites possit quis sit maximus divisot. In primitivis non rarum periodus tam longe excursit quam potest et soite in progressione don bimali semper; in derivativus nunquo, tam longe ex curit Numeus primitivus regulariter est (unbimalibus puto semper) est suae periodi periodus adjectis tamen zero prout oportet exceptis perodis denarius (quando de decimali somni progressioni Geomedricae commune est ut potentia untate minuta, v.g. 9999 agitur) ubi progressio est nulla infinitum divisa per ipsum numerum unitate minutum redigatur ad III) etC. sed cujus diversa est D inficatio suunt est progressio Hinc divisores ipsius 9999 ea sunt et ipsius P11) q in allis er in quibus namerus periodicus primilivi non primitibum metientis essi in primitiim quorum nteru residuo est A seu droisibilis est per eunde numerum per quem diviso non primitivo ille prinitian prodit numerus non primulivus non habet plures quotientes in una penodo quamque primitio suus. 21 per 7 dt 3. Jm ynari penodus, 428571 eli drasibilis per 3 pro i resiductum periodus est 1(10, 5, 2, 12, 6, 3, 11, 15, 17, 18, 9, 14, 7, 13, 16, 8,4, 2, 1 Hinc ex ul limis conspectis conjeci ita prodire eos: 1. 2 restat 2 2. 2 restat 4. 4. 2 restat 8 15 8. 2 restal 16 16. 2 est seu 32 restut 13; 13. 2 repat. 7 dc. progressio autam hin binaria quia penultium di est residuus esi) 2. sio residui proa sunt: 1. 10. 18. 16. 37. 1. itaque progressio procedit per, 37 Hinc videtur aptificium delegiam numerus aliquis sit primntious facile cogniscendi in bimatibus seu duadicis, sumatur ulti potentia binarii qualem esse oportet eam quae divisibilis est per numerum datum si adeuta esset unitu sumatao ergo unitate non demta et divisio inverso modo ut alibi ostensum est instituatur deit sea et notetur secundus residuus. Id debet probunereter s secundum regulam producet tertium residuum, eo omni et solo casu qin duadicis salicet, quo divisor est primitivus. Quin et dipidendo ab imtio ordinario modo ex duabus vel tribus drasionibus seu residuis statum calculo inveuiri poterit, an su quis sit perpetuus multplicator seu residuus penultimus si quidem res succedit. x in derivalivis forte exhoc ipso quod uons succedit, poterit reperiri divisor aliquis vereor enits pursio de esiduos D 4 est 8