# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068241:0055 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068241:0055?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 28 # Folio 28r, page id 00068241:0055 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068241&page=55 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068241/jpgs/default/00000055.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. satis ex his intelligo extractiorum non tantum pro bino secundo sed et quovis gradu puro fieri posse; sed et pro affecto, eadem methodo. Inio haberi poterit regula generalis pro omnibus aequationibus simul ac semel. Notandum praeterea ista multis modis variari posse prout litera pro certo aliquo numero sumitur, item prout explicatur relatio inter se iuvicem ipsarum literatiam et p. uno si lubet per alterum explicato, item prout P vel t, est quantilas fracta vel integra. eadem methodus valebit et pro radicibus aequa tionum extahendis verum dificile est rem ita imre u radices rationales invenianture, quando revera adsunt X + pX + 9 = 1 ubi X, X+ pX + q7) b, 9 quod si eign aequatio ista rationalis, radicem bp habet vel c b vel 9. ponamus esse b, erit X +pX +Gp q b bp ergo X + pX Y b p. ubi si b p X fiet X D Y, (P. Ergu B I, vel 1t ) et), vel- XF b. ut suppox suppo batum vel +1, +5, vel ∞1, - s, vel ( vel ∞1, -1, +5, vel - 1+1 -s Itaque si ultimus aequationis terminus sit s, poterit radix ejus rationalis esse, +1 vel - 1 vel +5 vel -) N + px 191 + P ++Y X + pX + qX A. ) S -s0 +58 - sV dsc 1. q. Ex x G p ++V t2,2tv + V 2 -5 u Radic aequalis talis est, si per eam dividatur tem aditatur terminus ullimus mutato signo tem Regoluendus quatiens muli so sign anferatur _ termini penultimi quantitate cognitae; Residuum, iteram per eam cognitum penneti dividatur, et quotiens auferatur sus anfentur addatur cognito autes enultinii, et ita porro, tandem si in mmo omnia evanescant, seu si in prim seundo quotiens proveniens sit -1 (quando scilicet primus terminus simplex) Tunc vamia radix erit quam liles quaesita Vera methodus pro aaquationibus esse videtur, ut Primum aliquis divisorum intimi termini substituatur ubiquei deinde si id non procedit, idem ille secumius divisor aliqua quantitate auctus vel minulus in infinerum et ita simper porro; hac enim ratione non quaevis ed aliqua tantum radix opparebit. Si non consiteremus diversos uetrm termini divisores, videtur valor in cignitus aeque aptus cuilibet radici. Netatie videri videndum quomodo discerni possitit rudices impossibile per series infinitus. p