# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068241:0077
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068241:0077?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 28
# Folio 39r, page id 00068241:0077
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068241&page=77
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068241/jpgs/default/00000077.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

didetur
Rresolutio aequationum revocatione ad aequationes potentis carente
Methodus haec  a me jam aliquoties considerata, nos
optiine ad exitum ducere. I Omnes aequationes simplices pluurium
 plurium literam si dentur merae aequationes uniterminae Omnis
aequatio potentias carens, reduci potest ad plures potentiis carentes, pro
ipsa incognita adhibendo plures ejus radices, v.g. sit X +qX aequ r.
qu ipsius X radices sun sunto l. vel m vel n. unde tres aequationes
(91)
nascentur: Inn + ql aequ Y
Cunt im aego r
simplices
Inn + qu’aequ r.
Onie aequatlo jam omnes aequationes uniterminae, quotcunque litergrum
etam si do tot sint datae, quot sint literae, necessario tandem 
simplicem
aut aequationem puram seu etiam uniterminam unique incognitae.
Exempli gratia sint aequationes m qualuor literae in cognitae l. m. n. p.
et pro iis quatuor aequationes uniterminae, u seu simplices, ut:
Imx aequ  a In aqu bb
naego bb: l
Ip aequ. CC nn aequ. dd. Nam
maego dd: n Ergo m aequ dd: bb: l
seu maequ dd: bb quos valores reportos in aequ. Im. aequ aa
P aequ cc: l.
substituendo, fit: HAda aequ a semil Ilddccl aego aa su l aq aab2
bb (bb
ccda
Et dem onstratio manifesta est, cum enim omnia fiant per meros simplices valores
substitutos, nunquam (nisi quis sponte plures simplices componere velit
ad compositas formandas) ullae compositae aequationes nascentur
Hinc jam sequitur omnes Aequationes affectas reduci posse
ad puras seu simplices unius incognitae, R edeamuse ad aequ. 1. ex
qua formabimus potentus carentes seu rationales 2. 3. 4. fingendo
C
fu
1 sed non hae tres non sunt simplices quod si quaelibet divelli posset
in duas reduci possent ad simplices. Sed ad eam remduplopluribis
literis esset opus. Hs ergo assumamus faciendo laego b+c, et
dupiles
in aequ. d+e et naego f+g. Habebimusque tres vales aequationes
seu literarum,  Et fiet una earum:  b+c. de e. frg + qbEC aego Y.
C
gare
altera: b+c  d+ e. Ftg + qC aequ r.  et btc. 1a te. F+9 q f+q aequ. Y
eo)
primum faciamus bFC. de. f Fg aequ h. fiet   rb aequa +C aqua aegu. f.g
antert
enum bin n summe semper aequales sed
quod tamen alioquum radicibus non plocedit, neque
nos hic tacile subintelligimus ipsas T. m. n esse aequales. Coniuneimus enim radices diversam
quod alias non fit Ex ipsis aequ g. 10. H. inter se compositis formabimus altiores
plurimas in quibus rectangula componuntur ut tandem, formulam ex aqu: g
quia autem hinc sequitur esse b+ caego d + eogos
S
quam plurima rectant la collamus
imo ab initio suppositum est, hinc poterimm alia rectangula conflare multis c