# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068242:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068242:0001?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 29 # Folio 1r, page id 00068242:0001 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068242&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068242/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Methodus diophantea fnalytica nunc tandem reperta. Ccolluntur s crationales Sit quaecunque nformuta proposita aequanda quadrato vel cubo; ejus utique et quaeritur solutio indefinita, tunc debent, et i divisores sunt primi inter se, id utique fieri tunc necessarium debet, generale autem solutionem literali utique is casus jam in quo sunt primi inter se comprehenditur. Exempli causa. Sit formula XX- aa aequanda quadrato cuju utique si solutionem gener cujus formulae divisores sunt X +a, et X a, todum itaque quilibet debet aequari quadrato posito ipsos xta, et X- a esse primos inter se, quales utique intelligi possunt et si generalem solutionem quaerimus, i tates supponi debent, nam si in hoc casu quippe difficiliore solutionem in venimus nulto facilius in aliis inveniemis Generalis autem solutio tales quoque compretendi debent. Jam si tam xta quam x- a aequanda t fingamus valorem ipsius a talem ut id etiam summa eohum ago radicun ab ipsis aequabitur quadrato vel diffeentia quantitati rationali, nempe Sa + a + compositum ex ipsis in unum conjum ex ipsorum radicibus quadraticis aequabitur quantitati rationali, itaque scribamus: + pet 1s xta +m x - a aaequ. I seu lxta aequ y - m Vr - a et quadrando uttobique fiet: (Ux) Alla aequ yy - 2 m y Sx- a (+ mmx) mma is Cumque iterum quadrari debeat, quo facto X tolleretur ad XX tollamus X extra vinculum, seu faciamus Ux aeqummx aut si placet facianus I aequ 1. mm aqu. 1. fiet: 2 yy-2a aequ 2 y - a. seu yy seu quadrando y 4y ) + haa aequ 4 yy X (= e yy a 1+ qaa seu fiet: X aequ. d a9y Eadem Methodo siponatur d 1X+b 4 SX+C aequ. y fiet: X aequ. +bb. - 2b yy + y t =2bC = 2C ce eademque methodus etiam serviet, ut XX + b X + bc sit quadratus Xi X bifacile aequatur quadrato nam tantum X +b V. debet aequari quaduto, item, x- aax facile aequatur quadrato, Hinc et ita po vel X + b X + bCXX. investius audi ergo ante omnia formulae quadrato aequandae divisores rationales Sed quid si divisores rationales non habeat ut XX ubiserunt divisores non tantum non rationales, sed et imgo ubi erunt dibisores X + sa, et X. sa et tamen posito Aa aequ b, et = La aequ c. fiet, X aeqo 4a + y2 et ita in valore ipsius x non apparebit irrationatis, et serviet agg 27VB+ V aequ 437+ 47 + htr. et fier 2 77 + 4Z h aequ 1 ad qua cum inveniendum talem, ut saltem xx+a sit quadratus. 2 2400 sih eodem modo si formula esset ex taa, cujus divisoles sunt sbee nempe .a et x suaa fiet tamen pagu a quad